12. Ceza Dairesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine ancak; 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, dosya içeriğine göre; sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile meskun mahalde, gece vakti, aydınlatması çalışamaz durumda olan, yaya geçişini engellemek üzere orta refüj üzerinde demir korkuluk bulunan tek yönlü 10,5 m genişliğindeki yolda kendi beyanına göre 110 km hızla sol şeritte seyrederken sağından soluna doğru karşıdan karşıya geçişini tamamlamak üzere olan 493 promil alkollü yayaya fren yapmasına rağmen çarptığı olayda tali kusurlu oluşu, sanığın olumlu kişilik özelliklerine, yargılama sürecindeki davranışlarına göre yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık eşit kusurlu kabul edilerek 5237 sayılı TCK'nın 50/4. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmemesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.