17. Hukuk Dairesi
T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
17. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO: 2020/1848 Esas
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
İ S T İ N A F K A R A R I
İNCELENEN KARARIN
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesi
6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesi uyarınca dosya incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ
Davacı vekili dava dilekçesi ile, Müvekkili ile davalı arasında otel konaklama komisyonu üzerine ticari ilişkinin bulunduğunu, davalının 8.062,25 TL borcu olduğunu, söz konusu borcun davalı tarafça 30.10.2013 tarihli fatura mutabakatı ile ikrar ettiğini, borcun ödenmemesi üzerine takip başlatıldığını, yapılan takibe itiraz edildiğini, bu nedenle takibin durduğunu belirterek itirazın iptali ile takibin devamına, alacağın icra inkar tazminatı ve ticari avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle;Müvekkili ile davacı arasında grup sözleşmesi bulunduğunu, sözleşme gereği davalı şirketteki konaklama ücretinin ödemelerini davacı şirketin üstlendiğini, ön ödeme olarak 16 Temmuz 2013 5.000 Euro, 2. Ödeme olarak 01 Ağustos 2013 tarihinde 5.000 Euro ödeneceğinin sözleşmede kararlaştırıldığını, davacı şirketin ön ödeme olarak 5.100 Euro davalı şirkete gönderdiğini, gönderdiği müşteriler için kesilen faturamın 4.050 Euro tuttuğunu ve 1.050 Euro davacının hesabına gönderildiğini, davacı tarafın sözleşme gereği 01 Ağustos 2013 tarihinde ödenmesi gereken 2. Ödemeyi yapmadığını, sözleşme gereğince de gerek konaklama ücreti gerekse davacı şirketin komisyon ücretini konaklayanlardan tahsil edilerek davalı şirkete gönderme yükümlülüğü sözleşme gereğince davacı şirkete ait olduğunu, davalı şirket sözleşme gereği yükümlü olmadığı halde 475 Euro komisyon ücretini konaklayanlardan tahsil ettiğini ve bu ücreti 11.03.2014 tarihinde davacının hesabına gönderdiğini belirterek davanın reddine, kötü niyetli davacı aleyhine %20’den aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk derece mahkemesince, Taraflar arasındaki uyuşmazlık faturaya konu komisyon alacağının davalı tarafça müşterilerden doğrudan tahsil edilip edilmeyeceği, konusundadır. Sektör bilirkişisininde katıldığı kök bilirkişi raporunda komisyon alacağının tahsili konusunda davalının sorumluluğu bulunmadığı, otelde konaklayacak müşterilerden hizmet bedelini tahsil edip hizmeti veren otele ödemek yükümünün davacıya ait olduğu açıklanmıştır. Bu nedenle davacı üzerine düşen sözleşme yükümlülüğünü eksik yerine getirmiştir. Davalının otelde konaklayan müşterilerden tahsil ettiği (görevi olmadığı halde) ve davacıya ödemediği 810.00 Euro =2.195,10 TL olduğu bilirkişi raporu ile tespit edilmiştir.
Davalı icra takip tarihinden sonra davadan önce 11/03/2014 tarihinde 1.293,68 TL ödemiştir.
Bu ödeme dikkate alındığında dava tarihi itibariyle davacının 901,42 TL alacağı bulunduğu sabit görülmüştür. Davacı işlemiş faiz talebinde bulunmuş ise de; icra takibinden önce davalının temerrüdünü başlatacak ihtar tebliği olmadığı anlaşılmakla işlemiş faiz talebi yerinde görülmemiştir. Bu sebeple İstanbul ... İcra Müdürlüğünün ... esas sayılı dosyasında 901,42 TL TL asıl alacak üzerinden itirazın iptaline, takibin devamına, fazla istemin reddine, 901,42 TL ye takip koşullarında ticari faiz yürütülmesine, davacı alacağı likit nitelikte olup davalının itirazında haksız bulunduğu anlaşıldığından İİK.nun 67/2. maddesi hükmü gereğince takdiren hüküm altına alınan miktarın % 20’si oranında icra inkar tazminatı ile sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.
İSTİNAF NEDENLERİ:Karar yasal süresinde davacı vekilince istinaf edilmiştir.Davacı vekili istinaf dilekçesinde, alacak taleplerini doğrulayan mutabakat talebinin bizzat davalı taraftan geldiğini, takip konusu faturanın davalı defterlerinde kayıtlı olduğunu, şirketlerine iadesinin söz konusu olmadığını, defter kayıtlarına ve bu kayıtlara ilişkin alınan raporun dava konusu alacağı doğrulamasına rağmen mahkemenin daha önce alınan rapor ve ek rapora göre verdiği kararın yerinde olmadığını, karara esas alınan raporun gerçekle bağdaşmayan beyanlar içerdiğini, çelişkilerle dolu olduğunu beyan edilerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep ve istinaf etmiştir.
DELİLLERİN TARTIŞILMASI VE GEREKÇE: Dava;
İİK.nun 67. maddesi hükmüne dayalı olarak açılmış olup, yapılan ilamsız icra takibine karşı davalının vaki itirazının iptali ve icra inkar tazminatı ile sorumlu tutulması istemine ilişkindir.
Uyuşmazlık; davacının, davalıdan takip ve dava konusu yapılan 8.062,25 TL otel konaklama komisyonu alacağının bulunup bulunmadığına ilişkindir. İstanbul ... İcra Müdürlüğü’nün ... Esas sayılı takip dosyasında, Davacı, alacağın sebebi olarak 30.09.2013 tarihli fatura ve fatura mutabakatından kaynaklanan 8.062,25 TL. asıl alacağı ile 339,28 TL işlemiş faiz alacağına ve asıl alacağına takip tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ve masrafları ile birlikte tahsili için 27.02.2014 tarihinde ilamsız takip yoluyla icra takibinde bulunulduğu, Davalı ... tarafından yasal süresi içinde vaki itirazda bulunulduğu,icra takibinin İİK.nun 67 maddesi uyarınca durduğu saptanmıştır. İcra takibine vaki itirazın davacı tarafa tebliği durumu ve dava tarihine nazaran da, bu itirazın iptali davasının İİK.nun 67. maddesi hükmünde öngörülen ve hak düşürücü nitelikteki bir yıllık süresi içinde açıldığı da tespit olunmuştur.Taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin incelenmesinde; davacının davalıya ait otelde, 09-12 Eylül 2013 tarihleri arasındaki 112 geceleme için grup sözleşmesi karşılığı toplam bedelin 14.000,00 Euro olduğu, ön ödemenin 16 Temmuz 2013 tarihinde 5.000 Euro ikinci ödemenin 01 Ağustos 2013 tarihinde 5.000,00 Euro olarak kalan ödemenin ise grup çıkışından sonra fatura karşılığı davacı tarafından ödeneceğinin ve oda fiyatlarına 25 Euro acente komisyonunun dahil olduğunun kararlaştırıldığı, davacının ön ödeme için 5.100 Euro gönderdiği, müteakip ödemeleri yapmadığı, davalının gelen müşteriler için kestiği 4.050 Euro fatura tutarını aşan 1.050,00 Euroyu davacıya iade ettiği, dava konusu yapılan 8.062,25 TL tutarındaki faturanın davacı tarafından davalıdan ödenmesi istenilen komisyon ücretine ilişkin olarak düzenlenip gönderildiği, davalının bu fatura bedelini ödemediği, ancak görevi olmamasına rağmen konaklayan müşterilerden tahsil ettiği 475 Euro komisyon ücretini 11.03.2014 tarihinde davacıya gönderdiği, taraflar arasındaki temel ihtilafın sözleşmede davacıya ödenecek geceleme başı 25 Euro'nun konaklayan müşterilerden davacı tarafından mı yoksa davalı tarafından mı tahsil edileceği, dolayısıyla davacının davalıdan komisyon ücreti alacağı talep edip edemeyeceği noktasında toplandığı anlaşılmıştır. Sözleşmede; davacının belirlenen geceleme fiyatlarını belirtilen tarihlerde ödeyeceği ve ödenecek bu fiyata davacının geceleme başına 25 Euro olarak belirlenen acente komisyon ücretinin dahil olduğunun kararlaştırıldığı; davacı tarafından beyan edildiği üzere sözleşmede belirlenen 14.000 Euro ücretin tamamı değil sadece ön ödeme olarak kararlaştırılan 5.000 TL yerine 5.100 TL ödeme yapıldığı, bu dönemde konaklayan misafirler için davalı tarafından 4.050 Euro olarak kesilen fatura bedeli dışındaki 1.050,00 Euro'nun davacıya iade edildiği, sonrasında konaklamalara ilişkin davacının sözleşme gereğince tahsil edip ödemesi gereken ücretleri ödemediği, davalı otelin ise sadece davacı komisyon ücreti dışındaki konaklama bedelini tahsil ettiğini beyan ettiği, bunun aksinin davacı tarafça iddia ve ispat edilmediği, davalı beyanına göre sözleşmede yükümlülüğü bulunmamasına rağmen müşterilerden tahsil ettiği 475 Euro komisyon tutarını davacıya gönderdiği dosya kapsamındaki belge ve bilgilerden anlaşılmıştır. Davalının ödediği 4.050,00 Euro içerisindeki davalıya ödemesi gereken komisyon bedeli alınan bilirkişi raporu ile 2.195,10 TL olarak belirlenmiş olup; davadan önce davacının ödediği, 1.293,68 TL düşüldüğünde; davalının talep edebileceği bakiye 901,42 TL alacağının kaldığı, bu miktara yönelik itirazın haksız olduğu, ilk derece mahkemesi kararında hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla davacı vekilinin istinaf talebinin reddine dair aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.
HÜ K Ü M: Gerekçesi yukarıda izah edildiği üzere;
1.İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/226 Esas, 2017/1140 Karar ve 26/12/2017 tarihli karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 353/1b-1 bendi gereğince ESASTAN REDDİNE,2-Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı tarife gereğince alınması gereken 269,85 TL harçtan davacı tarafından peşin olarak yatırılan 54,40 TL harcın mahsubu ile bakiye 215,45 TL harcın davacıdan tahsili ile HAZİNEYE İRAT KAYDINA,3-Davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin üzerlerinde bırakılmasına,Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 353/1b-1 bendi ile aynı kanunun 362/1a Maddesi gereğince kesin olarak oybirliği ile karar verildi. 14/12/2023