1. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun'un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü :

1.Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.06.2022 tarihli ve 2020/10 Esas, 2022/151 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun'un) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve aynı Kanun'un 58 ... maddesi gereğince hapis cezasının mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2.... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 12.12.2022 tarihli ve 2022/3417 Esas, 2022/3594 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter derecede delil bulunmadığına, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması ve cezanın tecil edilmesi gerektiğine, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.... ile mağdur ...'nın imam nikahlı olarak birlikte yaşadıkları, sanık ...'ın ise katılan ...'nın abisi olup, eşinden ayrılmış olması nedeniyle bir süredir katılan ve mağdurun ikamet ettikleri evin dışında yaşadığı, olay günü mağdur ... ile sanığın evin bahçesinin dış kapısı önünde alkol aldıkları sırada, tam olarak belirlenemeyen bir nedenle sanığın bir anda belinden çıkardığı bıçakla Havva'yı göğüs ve bacağından basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, katılanı kurtarmaya çalışan mağdur ...'in araya girmesi üzerine, sanığın bu defa mağdur ...'i karnından bıçaklayarak olay yerinden kaçtığı şeklinde olayın gerçekleştiği değerlendirilerek sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

2.Mağdurun yaralanmasına ilişkin "batına nafis 3 cm boyunda yaralanması olduğu, batına nafiz yaralanma ve ve iç organ (mide) yaralanması oluşturması nedeniyle kişinin yaşamını tehlikeye soktuğu, basit bir tıbbî müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu, vucutta herhangi bir kemik kırığına neden olmadığı, şahsın ifadesinde belirttiği ve incelenen evrakta da yazılı olan bıçak darbelerinin hayati bölgeye isabet ettiği" kanaatini bildirilen 24.12.2021 tarihli Manisa Şehir Hastanesi Adlî Tıp Polikliniği raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden;

Suçta kullanılan araç, isabet yeri, hedef alınan bölge, mağdurda meydana gelen yaralanmanın ağırlığı, sanığın eylem sırasında ve sonrasında sergilediği tutum ve davranışlar, sarf ettiği sözler nazara alındığında; Mahkemenin suç vasfına dair kabulü, gerekçesi ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında tesis edilen mahkumiyet hükmünde tekerrüre esas alınan Manisa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.05.2019 tarihinde kesinleşen, 2019/174 Esas, 2019/193 Karar sayılı kararında mevcut tekerrüre esas alınan Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.07.2018 tarihli ve 2018/70 Esas, 2018/493 Karar sayılı ilamı uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.07.2018 tarihli ve 2018/70 Esas, 2018/493 Karar sayılı ilamında tekerrüre konu suç eşyasının satın alınması ve kabul edilmesi suçunun, 7188 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi gereğince uzlaştırma kapsamına alındığı ve UYAP ekranından yapılan sorgulamada Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.02.2020 tarihli ve 2018/70 Esas, 2018/493 Karar sayılı ek kararı ile tarafların uzlaştığından bahisle düşme kararı verildiği anlaşıldığından; Mahkemece sanık hakkında ikinci kez mükerrir olduğuna ilişkin karar verilmesi hukuka aykırı ise de; söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

B. Sanık müdafinin;

sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter derecede delil bulunmadığına, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasına ve cezanın tecil edilmesi gerektiğine, yönelen temyiz itirazları yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, soruşturma ve kovuşturma aşamasında delillerin toplanmış olduğu, hükmedilen ceza miktarı karşısında cezanın ertelenmesine yasal olanak bulunmadığı takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde, bu yönleriyle hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle; ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 12.12.2022 tarihli ve 2022/3417 Esas, 2022/3594 Karar sayılı kararının sanık hakkında uygulanan tekerrür hükümleri yönünden yasaya aykırılık teşkil ettiğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün, yedinci bendinde yer alan ''2. Kez mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine'' ibaresinin ''mükerirlere özgü infaz rejimine göre infazına, infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresi ile değiştirilmek suretiyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.10.2023 tarihinde karar verildi.