9. Ceza Dairesi

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli, 2015/314 Esas, 2016/71 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve 5385 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun beşinci maddesinin birinci fıkrası ve 11 inci maddesi uyarınca danışmanlık koruma tedbirinin uygulanmasına karar verilmiştir.

A. Katılan Mağdurlar Vekilinin Temyiz İsteği Katılanların suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde yaşının büyük olduğuna dair beyanlarının olduğuna, bu nedenle suça sürüklenen çocuğun yaşının tespitinden sonra hüküm kurulması gerektiğine, eksik inceleme ile verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Suça sürüklenen çocuğa isnat edilen suçla ilgili yargılama yapılmadan tedbir kararı verilemeyeceğine, katılanların ve mağdurların soyut beyanları dışında delil olmadığına, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Her ne kadar suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinde yoksun bırakma suçlarından cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de, suç tarihi olarak tespit edilen 2013-2014 yıllarında nüfus kayıtlarına göre suça sürüklenen çocuğun henüz on iki yaşını tamamlamadığı, 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinde on iki yaşından küçükler hakkında "Fiili işlediği sırada on iki yaşını doldurmamış olan çocukların ceza sorumluluğu yoktur. Bu kişiler hakkında, ceza kovuşturması yapılamaz; ancak, çocuklara özgü güvenlik tedbirleri uygulanabilir" şeklinde düzenlemenin mevcut olduğu, bu düzenlemeye göre suça sürüklenen çocuk hakkında kovuşturma yapılamayacağı açık olduğundan Mahkemece 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilerek, suça sürüklenen çocuk ve ailesi hakkında koruma tedbiri olarak danışmanlık tedbirinin uygulanmasının yerinde olacağı değerlendirilmiştir.

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı ve dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli, 2015/314 Esas, 2016/71 Karar sayılı kararında katılan mağdurlar vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdurlar vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteklerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.11.2023 tarihinde karar verildi.