8. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Mut Cumhuriyet Başsavcılığının 13.02.2012 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.Mut Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 167 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 58 ... maddesi uyarınca hapis cezasından çevrili 1500 TL ve doğrudan verilen 20 TL adli para cezası hapis cezası ile cezalandırılmasına ve tekerrür hükümlerini uygulanmasına karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz istemi mahkemenin sanığı cezalandırırken hangi parsel yönünden cezalandırdığını bildirmediğine, iki parsel yönünden açılan davaların tefrikinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına, sanığın sıfırdan yol açmadığına beraat kararı verilmesi gerektiğine vesaireye ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay sanığın müştekilerin ... köyünde bulunan tarlasına geçit hakkı almak için dava açtığı, dava devam ederken katılanın taşınmazından iki buçuk metre eninde yetmiş metre uzunluğunda yol açarak hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2.Katılan ... 'ın, sanığın kum ve sair malzemeler dökerek bahçesine zarar verip eşi ...'a ait 101 Ada 185 numaralı parselden de yol geçirdiğini bildirerek şikayetçi olması üzerine soruşturma başlatılmıştır. Kolluk olay yerinde yaptığı incelemede ... isimli kişinin kayısı bahçesinin içinden ... isimli kişinin bahçesine doğru giden yaklaşık 70 metre uzunluğunda 2,5 metre genişliğinde ... yol açıldığını, ...'a ait taşınmaz da ise meydana gelen bir zararın olmadığına ilişkin tutanak tutmuştur.

3.Tanık H.H.B, 2011 yılının Ekim ayı içinde sanığın talebiyle, ... köyünde göstermiş olduğu arazi üzerinde 20 metre uzunluğunda 2,5 metre genişliğinde yol açtığını beyan etmiştir. Aynı tanık mahkemece yapılan keşifte kepçe ile açmış olduğu yolu göstermiştir.

4.Sanık tarafından katılana ait 120 Ada 31 ve 32 numaralı parseller aleyhine geçit hakkı tesisi için dava açıldığı anlaşılmıştır. Mut Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/468 E sayılı dosyasının 10.05.2012 tarihli kararıyla 120 Ada 31 ve 32 parseller aleyhine geçit hakkı tesis edilmiştir.

5.Mahkemece keşif yapılmış teknik bilirkişi raporunda (A) ile gösterilen yerin 120 Ada 31 numaralı parsel içinde kaldığı 26.33 metre kare olduğu ve davacı tarafından domates ve biber ekilen yer olduğu, (B) ile gösterilen yerin 120 Ada 32 parsel içinde kalıp 26.05 metrekare olup domates biber ekilen yer olup (A-B) ile gösterilen yerin geçit hakkı tesis edilen yer olduğu, (C) ile gösterilen yerin 101 Ada 185 parsel içinde kaldığı 109.01 metrekare olduğu ve tanık H.H.B 'ın gösterdiği yol olduğu bildirilmiştir.

6.Keşif sonucu 101 Ada 185 parsele tecavüz olduğunun tespiti üzerine ilk derece mahkemesince Cumhuriyet savcılığına ihbar yapılmış, iddianame düzenlenmiş dava açılmış dosya birleştirilmiş ancak daha sonra dava tefrik edilmiştir. 101 Ada 185 numaralı parselin ...'a ait olduğu anlaşılmıştır.

7.Sanık savunmasında kardeşi olan katılanın taşınmazından geçmek için dava açtığını davanın devam ettiğini kesinlikle yol açmadığını, 32 parselin sadece katılana ait olmadığını yıllardır gelip geçildiği için toprağın sıkılaştığını ve yol gibi olduğunu, ayrıca taşınmazlara kepçe sokmadığını ve zarar vermediğini beyan etmiştir.

Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 225 ... maddesine göre iddianamenin konusunun geçit hakkı davasına konu edilen 120 Ada 31 ve 32 numaralı parseller olduğu nazara alınarak mahkemece sözü edilen yerlere tecavüz bulunup bulunmadığı hususunda bir hüküm kurulması gereklidir. Bu itibarla mahkeme kararında sanığın hangi araziye, ne surette tecavüz ettiğine dair denetime elverişli bir hüküm kurulmadığı anlaşılmaktadır. Açıklanan sebeplerle, dava konusu 120 Ada 31 ve 32 numaralı parsellere bir tecavüz olup/ olmadığı konusunda bilirkişiden ayrıntılı ek rapor alınmaksızın ve tefrik edilen Mut Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/197 Esas sayılı dosyası da getirtilip incelenmesi gerekirken iddianamenin kapsamı da gözetilmeksizin hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. Kabule ve uygulamaya göre de, Sanık hakkında hükmedilen sonuç cezaların adli para cezası olması karşısında tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde, 5237 sayılı Kanun'un 58 ... maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mut Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2015 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2023 tarihinde karar verildi.