8. Ceza Dairesi
8. Ceza Dairesi 2020/1837 E. , 2023/1404 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Katılan sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02.09.2014 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun( 5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 ... maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.
2.Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06.02.2015 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesi, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası gereğince cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.
3.Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2015 tarihli kararı ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı; sanık ... hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 129 uncu maddesinin birinci fıkrası gereğince ceza verilmesine yer olmadığı kararı; her iki sanık hakkında yaralama suçundan neticeten 2.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Katılan sanık ... vekilinin temyiz isteği, sanık ... hakkında verilen beraat kararının usul, yasa ve hukuka aykırı olduğuna, resen saptanacak sair nedenler ile hükmün temyiz edildiğine ilişkindir.
2.Katılan sanık ... vekilinin temyiz isteği, esas ve usul yönünden hükmün temyiz edildiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR
1.Dava konusu olay, katılan sanıkların olay tarihinde eş oldukları, aralarında tartışma yaşandığı, birbirlerini darp ettikleri, katılan sanık ...'in ... kapısını kilitleyip ...'un evden çıkmasına engel olduğu, katılan sanık ...'un ...'e hakaret içerikli mesajlar attığı iddialarına ilişkindir.
2.Katılan sanıklar arasındaki mesajlaşma içeriklerinin tespitine dair mesaj tespit tutanakları ve 10.07.2015 tarihli bilirkişi raporunun dava dosyası içerisinde bulunduğu anlaşılmıştır.
3.Katılan sanık ...'in 19.06.2014 tarihli adli muayene raporunda, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.
4.Katılan sanık ... vekilinin, sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz ettiği, itiraz merci tarafından itirazın reddine karar verildiği, katılan sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz ve itiraz isteminde bulunulmadığı, her iki sanık hakkında yaralama suçundan verilen kararların temyiz kapsamı dışında olduğu belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Katılan sanık ...
hakkında hakaret suçundan kurulan hüküm yönünden,
1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 125 ... maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın savunması olduğu ve sanığın savunmasının 11.12.2014 tarihinde alındığı, bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
B. Katılan Sanık ...
hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden,
Mahkemece sanığın tartıştığı eşinin evi terk etmemesi için önce kapıyı kilitlediği ve bu saatten sonra evden gidersen bir daha kapıyı açmam dediği, katılanın evden gitmek istemesi ve babasını araması üzerine ise eşinin evi terk etmesini engellemediği ve hürriyeti tahdit kastı ile hareket etmediği gerekçesine dayalı beraat kararında isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
A. Katılan sanık ...
hakkında hakaret suçundan kurulan yönünden
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2015 tarihli kararına yönelik katılan sanık ... vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
B. Katılan Sanık ...
hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden,
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2015 tarihli kararında katılan sanık ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan sanık ... vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.03.2023 tarihinde karar verildi.