4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla; sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca, 1 yıl 9 ay 25 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanığın temyizinin; üzerine atılı hakaret suçunu işlemediği, alkollü olduğu bu nedenle ne söylediğinin farkında olmadığı, suç kastının bulunmadığı, hakaret eylemini doğrulayan tanık olmadığı halde mahkûmiyet kararı verildiği, cezada arttırım oranının hatalı uygulandığı, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın olay tarihinde evine alkollü olarak gelerek babasıyla tartışmaya başladığı, ihbar üzerine şikayetçilerin olay yerine gittikleri, sanığın şikayetçi polislere hitaben, "Polisler sizi sinkaf edeceğim..., siz hepiniz topsunuz, sizin gö...nüzü sinkaf edeceğim." şeklinde sözlerle hakaret ettiği iddia olunarak açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece sanığın üzerine atılı hakaret suçunu işlediği kabul olunarak mahkumiyeti yönünde hüküm kurulmuştur.

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Tüm dosya kapsamı, şikayetçi polislerin aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımlarının iddiayla uyumlu olmaları ve kamu görevlisi olan şikayetçilerin sanık hakkında iftira atmalarını haklı gösterecek bir neden bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın mahkûmiyetine ve suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesine ve katılan ile şikayetçilerin sayısı dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenen temel cezada arttırım oranının alt sınırdan uzaklaşılarak uygulanmasına dair Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Hususlar Yönünden

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın, kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.12.2023 tarihinde karar verildi.