8. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26.02.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 54 ve 58 ... maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.11.2015 tarihli ve 2015/141 Esas, 2015/284 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 54 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ve 100,00 TL adli para cezası cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve müsadereye karar verilmiştir.

Sanığın temyiz istemi; somut bir nedene dayanmamaktadır.

1.Olay, sanığın milli piyango bileti satan katılandan aldığı biletler karşılığında iki adet sahte 50,00 TL para vermek ve katılanın durumu fark etmesi üzerine kaçarak oradan ayrılmak suretiyle müsnet suçu işlediğine ilişkindir.

2.01.06.2015 tarihli, Türkiye Cumhuriyeti ... raporunda suça konu paraların sahte olup aldatma kabiliyetlerinin bulunduğu belirtilmiştir.

3.Sanık savunmasında suçlamayı reddetmiştir. IV. GEREKÇE Sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hak yoksunluklarına karar verilmemiş ise de; bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1.Sanığın katılandan önce bir adet bilet alıp sahte 50,00 TL verdiği, katılanın ilk etapta paranın sahte olduğunu anlamaması üzerine, bir adet daha bilet alarak elinde katılanca para üstü olarak verilen 30,00 TL bulunduğu halde aynı seri numaralı sahte 50,00 TL daha verdiği, katılanın paraların sahte olduğunu anlaması üzerine de olay yerinden kaçtığı olayda; benzer suçtan geçmiş hükümlülükleri bulunan sanığın suça konu parayı sahte olduğunu bilerek tedavüle sürmek amacıyla hareket ettiği anlaşıldığından Mahkemenin kabul ve uygulaması usul ve yasaya uygun bulunmuştur.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.11.2015 tarihli ve 2015/141 Esas 2015/284 Karar sayılı kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

29.03.2023 tarihinde karar verildi.