1. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.03.2018 tarihli, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararı Bölge Adliye Mahkemesi tarafından beraat kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Küçükçekmece 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2020 tarihli ve 2018/389 Esas, 2020/668 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralamaya azmettirme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 38 ... maddesinin birinci fıkrası delaletiyle aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 1 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2021/288 Esas, 2021/2645 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca (İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yerine "Sanık ...'in, sanık ...'ü yaralama suçunu işlemesi için azmettirdiğinin sabit olmadığı kanaatine varılmakla CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine" paragrafı eklenmek suretiyle) düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın atılı suçtan mahkûmiyeti gerektiğine ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçeden yoksun olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Katılanın, Küçükçekmece İlçesi Kemalpaşa Mahallesi İkizler Sokak No: 7 adresinde bulunan Malkara ve Köyleri Derneği'nin başkanlığını yaptığı, sanık ...'in bu derneğin yanında bulunan otoparkın sahibi olduğu, hakkındaki hüküm kesinleşen sanık ...'ün ise bu otoparkı işlettiği, otoparkın çevreye verdiği rahatsızlık nedeniyle katılanın yetkili makamlara şikayetçi olması üzerine taraflar arasında husumet oluştuğu, bu husumet nedeniyle olay tarihinde sanık ...'in azmettirmesi ile sanık ...'ın katılanı yumruk vurmak suretiyle basit bir tıbbi müdahaleyle giderilemez ve vücudunda müştereken hafif (1) derecede kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2.Katılanın yaralanmasının niteliği hakkında düzenlenen Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulunun, 21.08.2019 tarihli ve 18694 karar numaralı; "...nazal kemik sağında kırık ve ulna proksimalde medialde milimetrik avülsiyon kırığı ile yumuşak doku lezyonlarına neden olan yaralanmasının, 1-Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, 2-Kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, 3-...şahısta saptanan kırıkların müştereken hayat fonksiyonlarını Hafif (1) derecede etkileyecek nitelikte olduğu..." görüşünü içeren raporu dava dosyasında mevcuttur.

3.Sanık savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları, Küçükçekmece 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2019/416 Esas sayılı dosyasının onaylı örneği, görüntü kayıtları, sanığın nüfus kayıt örneği ve adli sicil kaydı dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığa yüklenen kasten yaralama suçunu işlemek için sanık ...'ü azmettirdiğine ilişkin, sanığın savunmasının aksini gösterir mahkûmiyetine yeterli, vicdani kanıyı oluşturan, hukuka uygun, şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek mahkûmiyetine hükmolunması hukuka aykırı bulunmuş ve İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılmasına ve yerine "Sanık ...' in, sanık ...'ü yaralama suçunu işlemesi için azmettirdiğinin sabit olmadığı kanaatine varılmakla CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca BERAATİNE," paragrafının eklenmesi suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek Mahkemesince isabetli olarak kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2021/288 Esas, 2021/2645 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Küçükçekmece 15. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.12.2023 tarihinde karar verildi.