8. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23.03.2012 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 155 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmıştır.

2.Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 23.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira ve güveni kötüye kullanma suçlarından, beraat kararları verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; suçların sübutuna, müvekkilinin iftiraya uğradığına, sanığın mahkumiyeti yerine beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

İncelemeye konu olay; sanığın kolluk birimine müracaat ederek katılanın kendisine ait küpe ve CD çalarını çaldığından bahisle şikayetçi olması, katılan hakkında nitelikli hırsızlık suçundan soruşturma başlatılması ve yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle katılan hakkında başlatılan soruşturmada takipsizlik kararı verilmesi, bu kez katılanın Cumhuriyet Başsavcılığı'na sunduğu şikayet dilekçesi ile sanığın kendisine ait çanak anten, rısevir ve kablolarını iade etmemesi nedeniyle sanık hakkında iftira ve güveni kötüye kullanma suçlarından dolayı şikayetçi olması iddiasına ilişkindir.

1.Sanık hakkında iftira suçundan kurulan hükümde, sanığın yargılama sürecinde değişmeyen savunmasına göre, eyleminin 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 74 üncü maddesinde düzenlenen şikayet ve dilekçe hakkı kapsamında kalması nedeniyle iftira suçunun unsurlarının oluşmadığı anlaşılmıştır.

2.Sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükümde, sanığın aksi kanıtlanamayan istikrarlı savunmasına göre katılanın kendi isteği ile birlikte kaldıkları eve digitürk aboneliği bağlattığını, katılanın evden ayrıldıktan sonra bir daha eve gelmediğini belirtmesi karşısında; katılan vekilinin bu yöndeki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

3.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkeme'nin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak beraat kararının yasal dayanağının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi olarak karar yerinde belirtilmemesi, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 23.12.2015 tarihli kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının birinci paragrafına; "BERAATİNE" ibaresinden önce gelmek üzere; "5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 15.03.2023 tarihinde karar verildi.