8. Ceza Dairesi

kabulü ile sanığın atılı suçtan beraatine dair karar

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Gerze Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 51 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca erteli 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmiştir.

3.Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2.Ceza Dairesinin, 05.10.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kabulü ile sanığın beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, ilk derece mahkemesinin kararını bozulması nedeniyle, duruşma açılıp taraflar dinlenerek hüküm kurulması gerektiğine, ilk derece mahkemesinin kararının sanık tarafından temyiz edilmemiş olması nedeniyle sanık lehine bozulamayacağına, sanığın katılan hakkında birden fazla yere asılsız dilekçe göndermesinin kötü niyetli olduğuna ve şikayet hakkını aştığına, sanığın iddialarının soyut beyanlardan ibaret olduğuna ilişkindir.

1.Dava konusu olay, sanığın katılanın tarihi ... kaçakçılığı yaptığını iddia ederek asılsız ihbarda bulunması nedeniyle iftira suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

A. İlk derece mahkemesinin kabulü Sanığın asılsız olarak katılan hakkında tarihi ...

kaçakçılığı yaptığı iddiasında bulunması nedeniyle iftira suçunu işlediği kabul edilerek bu suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü Sanığın iddialarının maddi vakıalara dayanması nedeniyle eyleminin Anayasal hak olan şikayet hakkı kapsamında kaldığı belirtilerek, sanık hakkında beraat kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE

1.Sanığın katılanın tarihi ... kaçakçılığı yaptığını iddia ederek ihbarda bulunduğu belirlenmiştir.

2.Sanığın ihbarı üzerine yapılan araştırmalarda, dava dosyası içerisinde yer ... 06.04.2016 tarihli tutanak ile tanık Ş.B.nin ifadelerinde sanık hakkında tarihi ... kaçakçılığı yaptığı yönünde beyanları yer aldığı tespit edilmiştir.

3.İftira suçunun oluşabilmesi için, yetkili makamlara ihbar veya şikâyette bulunarak işlemediğini bildiği hâlde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idarî bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekmektedir.

Dava konusu olayda sanığın iddialarının bir takım maddi vakıalara dayandığı belirlenmiş olup istinaf mahkemesinin beraat kararında isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin sanığın katılan hakkında birden fazla yere asılsız dilekçe göndermesinin kötü niyetli olduğuna ve şikayet hakkını aştığına, sanığın iddialarının soyut beyanlardan ibaret olduğuna ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4.Ceza Genel Kurulu’nun 17.05.2022 ... ve 2020/248 Esas, 2022/359 Karar sayılı ilamı ve 5271 sayılı Kanunun 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ''İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, 303 üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer ... ihlallerin varlığı hâlinde "hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine'' duruşma açılmasına gerek olmadan karar verilebileceğinin düzenlenmiş olması ve aynı kanunun 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ''Olayın daha ziyade aydınlanması gerekmeden beraate veya davanın düşmesine ya da alt ve üst sınırı olmayan ... bir cezaya hükmolunması gerekirse'' şeklinde yer ... düzenleme birlikte değerlendirildiğinde istinaf mahkemesince dosya üzerinden verilen beraat kararında usul ve yasaya aykırılık olmadığından, katılan vekilinin ilk derece mahkemesinin kararının bozulması nedeniyle, duruşma açılıp taraflar dinlenerek hüküm kurulması gerektiğine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

5.Dava konusu olayda, sanığın eyleminin şikayet hakkı kapsamında kalması nedeniyle beraat kararı verilmesi gerektiğinden, hükmün sadece katılan vekili tarafından temyiz edilmesinin sanık lehine beraat kararı verilmesini engelleyemeyeceği anlaşıldığından, katılan vekilinin ilk derece mahkemesi kararının sanık tarafından temyiz edilmemiş olması nedeniyle sanık lehine bozulamayacağına yönelik temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2.Ceza Dairesinin, 05.10.2017 tarihli kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gerze Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2023 tarihinde karar verildi.