4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli ve 2014/1257 Esas, 2016/12 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında,

1.Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

2.Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 43, 62, 53 ve 58 inci maddeleri 8 ay 10 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, Karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği, hükümleri temyiz etme iradesinden ibarettir. III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın ve temyiz dışı sanıkların park içerisinde alkol alıp birbiriyle kavga ettiklerini ve el ve yüz bölgelerinde kanamalar olduğunu gören polis memuru mağdurların, ikazda bulunup kavgayı ayırmaya çalışmaları üzerine sanığın temyiz dışı sanıklarla birlikte eylemlerine devam ettiği ve mağdurlara "Karışmayın işimize lan, polisi mi s...yoruz burda, s...tirin gidin buradan." diyerek saldırıp, polis memurlarının boğazına sarılarak, yumruk ve tokat attıkları, polis merkezine götürülmek istendiğinde de eylemlerine devam ettikleri, sanık savunması, mağdurların beyanları, 20.11.2013 tarihli olay tutanağı, taraflar hakkında düzenlenmiş olan adli muayene rapor içerikleri ve tüm dosya kapsamıyla Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, sanığın bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Ulusal Yargı Ağı Projesi üzerinden yapılan incelemede, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 29.02.2016 tarih ve 2016/9007 numaralı iddianamesiyle sanık hakkında aynı mağdurlara karşı, suç tarihi aynı olan, hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından, mağdur polis memurları hakkında ise sanığa yönelik zor kullanma yetkisinin aşılması suretiyle yaralama suçundan açılan kamu davasına ilişkin Ankara 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2016/664 Esas sayılı dosyası kapsamında yargılama yapıldığı anlaşılmakla, ilgili dava dosyası getirtilip koşulların oluşması halinde dava dosyalarının birleştirilmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek, mükerrer dava olup olmadığının belirlenmesi, ayrıca polis memurları tarafından darp edildiğini belirten sanığın, görevi yaptırmamak için direnme suçuna ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 29, hakaret suçu yönünden ise aynı Kanun'un 129 uncu maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.11.2023 tarihinde karar verildi.