12. Ceza Dairesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın idaresindeki araçla gündüz vakti yerleşim yeri içindeki bölünmüş yolda seyrederken yol kenarında banket üzerinde bekleyen yayalara çarparak ...'nın ölümüne, katılan ...'nın ise basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda, suçun işleniş şekli, meydana gelen zarar ve sanığın kusur durumu gözetilerek TCK'nın 61/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de; Taksirle öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.