7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü: Davacı; fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ise davacının herhangi bir alacağı bulunmadığı savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi rapor ve ek raporlarında hatalı değerlendirmeler bulunmaktadır. Örneğin, T..-k.. ile davalı işveren arasında bağıtlanan 01.07.2010-30.06.2012 tarihleri arasında yürürlükte bulunan Toplu İş Sözleşmesinin, yürürlük tarihinden önceki davacının çalıştığı ve alacağının bulunduğunu iddia ettiği dönemlere de uygulandığı, dosya içerisinde başka bir Toplu İş Sözleşmesi mevcut olmadığı gibi raporlarda da 01.07.2010- 30.06.2012 tarihleri arasında yürürlükte bulunan Toplu İş Sözleşmesi dışında davacının diğer çalışma dönemlerini de kapsayan Toplu İş Sözleşmeleri'nin olduğundan da bahsedilmediği anlaşılmaktadır. Şu halde raporda Toplu İş Sözleşmesi hükümleri geçmişe yürütülerek hesaplama yapılmıştır. Oysa, Toplu İş Sözleşmelerinin yürürlükte bulunduğu dönemden önceye uygulanması mümkün değildir. Bahsi geçen örnek mahiyetindeki hatalı değerlendirme ile hesaplama yapan bilrkişi rapor ve ek raporları doğrultusunda karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir. Ayrıca, bilirkişi rapor ve ek raporlarındaki hesaplamaların ne şekilde yapıldığı da denetime elverişli değildir. Yapılan hesaplama yöntemleri ayrıntılı şekilde belirtilmemiş, işveren ayıtları denetime elverişli olacak şekilde gözetilmemiştir. Mahkemece yapılacak iş; tarafların tüm itirazlarının değerlendirilmesi için dosyanın yeniden ehil bir bilirkişiye verilerek denetime elverişli rapor aldırmak suretiyle sonuca gitmek olmalıdır. Mahkemece bu hususlar gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.