8. Ceza Dairesi

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının 21.01.2016 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçlarından cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2.Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında sahte banka veya kredi kartının kullanılması suretiyle yarar sağlamaya teşebbüs suçundan mahkumiyet kararları verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz isteği; herhangi bir nedene dayanmamaktadır. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay; sanıkların eylem ve fikir birliği içerisinde sahte üretilmiş kredi kartlarını kullanmaya çalıştıkları iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.10.2009 tarihli ve 2009/1-85 Esas, 2009/242 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklar ... ve ...'nın kısmen de olsa birbirlerini suçlayıcı savunmalarda bulunduklarının anlaşılması karşısında; sanıkların aralarında savunma zaafiyeti oluşturacak şekilde menfaat çatışması ortaya çıktığı saptanmıştır.

Buna göre, sanıkların savunmalarının ayrı müdafiler yerine aynı müdafii tarafından yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun, İşin reddi zorunluluğu başlıklı 38 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen; "Aynı işte menfaati zıt bir tarafa avukatlık etmiş veya mütalaa vermiş olursa," şeklindeki düzenlemeye ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 152 nci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; "Yararları birbirine uygun olan birden fazla şüpheli veya sanığın savunması aynı müdafie verilebilir." hükmüne aykırı davranıldığı belirlenmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2016/42 Esas, 2016/133 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2023 tarihinde karar verildi.