7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı davalı işyerinde 1996-2008 tarihleri arasında gazeteci olarak çalıştığını, 2006 yılında emeklilik işlemleri için istifa dilekçesi yazdığını, fakat çalışmasının fesih tarihine kadar sürdüğünü, iş akdinin davalı tarafından haksız şekilde feshedildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, genel tatil, %5 fazla mesai zammı ve %5 genel tatil zammı alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının 2006 yılında emekli olduğunu ve emekli olana kadar hak etmiş olduğu tüm alacaklarının davacıya ödendiğini, emekli olduktan sonraki dönemdeki çalışmasının ise istifa etmesi nedeniyle sonladığını, bu sebeple kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını, davacının bölge müdürü olduğunu bu sebeple mesaisini kendisinin ayarladığını, diğer yandan taraflar imzalanmış olan iş sözleşmesinin 3. maddesine göre de genel tatil ücretinin aylık ücrete dahil olduğunu, bu sebeple davacının hiçbir alacağı olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davacının bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediği, bu sebeple davacının iş akdini haklı nedenle feshettiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında, iş ilişkisinin işçinin istifası ile sona erip ermediği ve gazeteci olan davacının ücretinin ödenmemesinin haklı fesih nedeni sayılıp sayılmayacağı konularında uyuşmazlık bulunmaktadır. Genel olarak iş sözleşmesini fesih hakkı, karşı tarafa yöneltilmesi gereken tek taraflı bir irade beyanı ile iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren, bozucu yenilik doğuran bir haktır.

İşçinin haklı bir nedene dayanmadan ve bildirim öneli tanımaksızın iş sözleşmesini feshi, istifa olarak değerlendirilmelidir. İstifa iradesinin karşı tarafa ulaşmasıyla birlikte iş ilişkisi sona erer. İstifanın işverence kabulü zorunlu değilse de, işverence dilekçenin işleme konulmamış olması ve işçinin de işyerinde çalışmaya devam etmesi halinde gerçek bir istifadan söz edilemez. Bununla birlikte istifaya rağmen tarafların belirli bir süre daha çalışma yönünde iradelerinin birleşmesi halinde, kararlaştırılan sürenin sonunda iş sözleşmesinin ikale yoluyla sona erdiği kabul edilmelidir.

Somut olayda, mahkemece davacının bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğinin anlaşılması nedeniyle davacının iş akdini haklı nedenle feshettiği gerekçesine dayanılmış ise de davacı gazeteci olup 5953 sayılı Basın İş Kanununa tabi bir çalışandır. Basın İş Kanunu'nda ücretlerin ödenmemesi gazeteciye tanınan haklı fesih sebepleri arasında sayılmamıştır. Basın İş Kanunu'nda ücretlerin ödenmemesinin yaptırımı olarak günlük %5 gecikme zammı ödenmesi öngörülmüştür. Bu nedenle Basın İş Kanunu'na tabi bir işçinin ücretlerinin ödenmemesi haklı fesih nedeni değildir. Diğer yandan davacı, davalı işyerinden 02.05.2008 tarihli istifa dilekçesi ile ayrılmıştır. Yargılama boyunca davacı bu istifa dilekçesini ve dilekçede bulunan imzayı inkar etmediği gibi 18.10.2009 tarihli dilekçesinde iş yerinden fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi ve aynı kıdemde olan meslektaşlarına göre daha az maaş alması gerekçeleri ile işten ayrılmak zorunda kaldığını bildirmiştir. Davacı davalı işyerinde bölge müdürü olarak çalışıyor olup, istifa dilekçesinde açıkça “kendi isteğimle ve arzumla” ifadeleri ile istifa ettiğini bildirmiştir. Tüm bu nedenlerle kıdem tazminatı isteminin reddine karar vermek gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.