4. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: A-Sanık ...'ın yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu, Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Sanık ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyizlere gelince; Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1.Hakaret suçu yönünden; Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ...'ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2.Tehdit suçuna ilişkin hükmün temyizinde ise;

Sanığın ikrar içeren savunması ve katılanın aşamalardaki tutarlı anlatımlarına göre, sanığın katılanı “sana çarparım, eşin Zeki bile kurtaramaz” şeklindeki sözlerle tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında, "ikrarın tek başına delil olarak kabul edilemeyeceği" biçimindeki kanuni ve yerinde olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi, Kanuna aykırı, katılan ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.