10. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Kayseri 5.

Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.06.2021 tarihli ve 2021/350 Esas, 2021/407 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 63 üncü maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3.

Ceza Dairesinin, 17.09.2021 tarihli ve 2021/1516 Esas, 2021/1143 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Dosyadaki şahısların soruşturma aşamasındaki çelişkili beyanları dışında delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 4. Eksik inceleme yapıldığına, 5. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 6. Yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiğine, 7. Re'sen değerlendirilecek nedenlere ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Hakkında ihbar bulunan sanığın adresinde uyuşturucu madde ticareti yaptığı yönünde bilgi edinilmesi üzerine, olay günü içinde tanıklar Ümit, Hüseyin, Tuncay ve Nida'nın bulunduğu aracın fizikî takip altındaki binanın önünde park halinde beklediği sırada sanığın evinden çıkarak araca bindiği, aracın bir tur attıktan sonra tekrar sanığın evinin önüne gelerek sanığı evine bıraktığı görülerek takip edilen araç durdurulduğunda Ümit'ten net 0,73 gram metamfetaminin, Tuncay ve Hüseyin'den ise uyuşturucu niteliğinde olmayan alüminyum folyo, şeffaf naylon ve kağıda sarılı maddelerin ele geçirildiği, aynı gün sanığın yakalanması için evinde yapılan aramada sanığın yakalanamadığı ve suç unsuruna rastlanmadığı olayda; sanığın aşamalardaki çelişkili savunmaları, fiziki takip sonucu sanığın tanıklar ile birlikte bulunduğu araçtan inmesini müteakip Ümit'ten metamfetaminin ele geçirilmesi, Tuncay, Hüseyin ve Ümit'in soruşturmada olayın hemen akabinde müdafileri eşliğinde alınan beyanlarında birbiri ile uyumlu şekilde Ümit'ten ele geçirilen uyuşturucunun araçta bulundukları esnada sanık tarafından Ümit ve Hüseyin'e 200,00 TL karşılığında satıldığını beyan ederek sanığı teşhis etmeleri nedeniyle sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilerek yasal koşullar oluşmadığından 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin; sanığın adli sicil kaydı ile UYAP'daki dosyalar raporundan suça meyilli, olumsuz ve uslanmaz kişiliğe sahip olduğu kanaatine erişildiğinden 62 nci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosyadaki delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu anlaşılmakla; sanık ve müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 17.09.2021 tarihli ve 2021/1516 Esas, 2021/1143 Karar sayılı kararında sanık ve müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.12.2023 tarihinde karar verildi.