10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki prime esas kazanç tespiti istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya ait iş yerinde 16.06.2003 - 19.03.2013 tarihleri arasında çalışan davacının ödenmeyen işçilik alacaklarının tahsili amacı ile açtığı davanın, Yargıtay tarafından onanmış ...

2.İş Mahkemesinin 2013/356 E. 2014/415 K. sayılı kararı ile kabul edildiğini, kesinleşen bu yargı süreci ile davacının gerçekte aldığı ücretin ispat edildiğini belirtmek sureti ile davacının, davalıya ait iş yerinde istihdam edildiği 16.06.2003 - 19.03.2013 tarihleri arasında yıllara göre kendisine ödenen net ücretlerin ve Mahkeme kararına uygun olarak ödenmesi gereken fazla mesai ödemelerinin Kuruma bildirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davacının çalıştığı tüm süre boyunca ücretlerinin eksiksiz olarak ödendiğini ve bu miktarlar üzerinden de SGK'ya bildirilmiş olduğunu, ...

2.İş Mahkemesi tarafından verilen kararın iş hukuku hükümleri çerçevesinde ortaya çıkmış olup, her iki davanın yargılama usullerinin birbirinden farklı olduğunu belirtmek sureti ile davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile davacının 1090597.16 sicil sayılı davalı işyerindeki 2013 yılı 3 üncü ayında 19 günlük çalışmasına ait prime esas kazanç tutarının 4.028,57 TL olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili, istinaf dilekçesinde özetle; Yerel Mahkemece, kesinleşen Mahkeme kararının dikkate alınmadığını, iddianın sadece yazılı delille ispat edilmesi hususunun hak arama hürriyetine aykırı bulunduğunu, Yerel Mahkemenin ispat sınırına ilişkin gerekçelerinin de hatalı olduğunu, davalı işverenin; defter ve belgeleri ibraz etmemesinin TMK'nin 2 nci maddesine aykırı olduğunu istinaf başvuru sebep ve gerekçeleri olarak ileri sürmüştür.

2.Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesinde özetle; ...

2.İş Mahkemesinin 2013/356 E. 2014/415 K. sayılı ilamında Kurum'un taraf olmadığını, işçilik alacağı davalarında fazla mesainin yapıldığı tanık beyanları ile ispatlanabilirken işbu davada ise senetle ispat zorunluluğu olduğundan tanık beyanları ile ispatın mümkün olmadığını ve işçilik alacağı dosyasında verilen karara dayalı olarak prime esas kazancın tespitine karar verilmesinin yerinde olmadığını istinaf başvuru sebep ve gerekçeleri olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı işverene ait 1090597.016 sicil sayılı iş yerinden adına 16.06.2003 - 22.03.2013 tarihleri arasında hizmet bildiriminde bulunulan davacının, hizmet süresinin tespitine yönelik bir talebinin olmaması, tanık ile ispat sınırının 2003 ve 2004 yıllarında 40,00 TL, 2005 yılında 400,00 TL, 2006 yılında 430,00 TL, 2007 yılında 460,00 TL, 2008 yılında 490,00 TL, 2009 yılında 540,00 TL, 2010 yılında 550,00 TL, 01.11.2011 - 30.09.2011 tarihleri arasında 590,00 TL, 01.10.2011 - 19.03.2013 tarihleri arasında 2.500,00 TL olması, davacının hüküm altına alınmasını istediği ücretlerin brüt tutarlarının tanıkla ispat sınırının üzerinde bulunması, 6100 sayılı HMK'nin 200 üncü maddesinde yazılı sınırları aşan ücret alma iddiasının kural olarak yazılı deliller ile kanıtlanmasının gerekmesi, bu kapsamda emsal ücret bildiriminin ve tanık beyanlarının hükme esas alınmasının mümkün olmaması, davacı tarafından alındığı iddia edilen ücret miktarlarının kanıtlanamaması, ancak Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 03.06.2015 tarihli ve 2014/17929 E. 2015/10953 K. sayılı ilamı ile onanan ... 2. İş Mahkemesinin 19.06.2014 tarih ve 2013/356 E. 2014/415 K. sayılı karar ile davacının, davalıya ait iş yerinde 16.06.2003- 19.03.2013 tarihleri arasında ve en son AGİ dahil aylık net 2.300,00 TL ücret karşılığı çalıştığı kabul edilerek birtakım işçilik alacaklarının hüküm altına alınması, anılan ilam ile hükmedilen miktarların en son 29.08.2014 tarihli tahsilat makbuzu ile ödenmiş olunması, dava dilekçesinde hizmet ilişkisinin 19.03.2013 tarihinde sona erdiğinin belirtilmesi nedeniyle yapılan ödemelerin; çalışmanın geçtiği son ayın sigorta primine esas kazanç miktarına ve o ay itibariyle sigorta primine esas tavan miktarını aşmayacak bir şekilde dahil edilmesinin gerekmesi, mevcut delil durumu ve İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi hep birlikte değerlendirildiğinde; yazılı olduğu şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden yerinde bulunmayan istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçeleri ile kararın bozulmasını istemiştir. Davalı Kurum vekili; istinaf gerekçeleri ile kararın bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, prime esas kazançlarının tespitini istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 77 nci, 5510 sayılı Kanun'un 80 inci maddesi hükümleridir.

3.Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı ve davalı Kurum vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ve özellikle, imzalı ücret bordroları, kesinleşen işçilik alacağına ilişkin dava dosyası ve dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıdaki yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.