11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Karaman 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.04.2014 tarihli ve 2014/88 Esas, 2014/301 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci ve 53 üncü maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına mahkûmiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 08.05.2014 tarihinde kesinleşmiştir.

2.Sanığın, Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/610 Esas ve 2015/508 Karar sayılı kararı ile denetim süresi içerisinde 13.08.2014 tarihinde işlediği, basit yaralama suçundan mahkûmiyetine karar verilmiş ve bu kararın 05.10.2015 tarihinde kesinleşmesi üzerine işbu dosyaya ihbarda bulunulmuştur.

3.Karaman 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.12.2015 tarihli ve 2015/477 Esas, 2015/576 Karar sayılı kararı ile Karaman 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.04.2014 tarihli ve 2014/88 Esas, 2014/301 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararı aynen açıklanarak, sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına mahkûmiyet ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği; eksik inceleme ile mahkumiyetine karar verildiğine ilişkindir.

1.Sanık ...'nin, kendisinin alacaklı, katılan ...'in borçlu, düzenlenme tarihi 07.02.2012, vadesi 15.03.2012 olan 70.000 TL bedelli suça konu sahte bonoya istinaden katılan hakkında 26.10.2013 tarihinde icra takibi başlattığı, katılanın 12.11.2013 tarihinde şikayetçi olduğu anlaşılmıştır.

2.Katılan ... ifadesinde; suça konu bonodaki borçlu imzasının kendisine ait olmadığını, sanığın eski damadı olduğunu, herhangi bir ticari ilişkide bulunmadığını beyan etmiştir.

3.Sanık ... savunmasında; suça konu bonoyu önceden doğmuş alacağına karşılık katılandan aldığını, katılanın bonoyu imzaladığını gördüğünü beyan ederek suçu inkar etmiştir.

4.Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi'nin 25.02.2014 tarihli raporu, inceleme konusu senette borçlu imzası ile katılan ...'in mukayese imzaları arasında, tersim biçimi, işleklik derecesi, alışkanlıklar, istif, eğim, doğrultu, seyir, hız ve baskı derecesi bakımından farklılıklar saptandığından söz konusu imzanın mevcut mukayese imzalarına kıyasla ...'in el ürünü olmadığı kanaatindedir.

5.Mahkemece 30.04.2014 tarihli celsede, adli emanetin 2013/910 sırasında kayıtlı bir adet bononun incelenmesinde, 15.03.2012 vadeli ve 70.000 TL değerinde olduğu, borçlunun ... olarak gözüktüğü ve senedin ıslak imza ile imzalandığı, ilk bakışta sahte olduğunu gösterir bir emarenin bulunmadığı, bu haliyle aldatma kabiliyetini haiz olduğu gözlemlenmiştir.

Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 08.05.2014 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 13.08.2014 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek ve dosya kapsamına göre suç tarihinin 26.10.2013 olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karaman 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.12.2015 tarihli ve 2015/477 Esas, 2015/576 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2023 tarihinde karar verildi.