4. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: A-Hakaret ve yaralama suçlarından verilen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Tehdit suçuna ilişkin hükme yönelik temyize gelince, Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanığın aşamalardaki savunmalarında suçlamayı kabul etmemesi, suça konu eyleme ilişkin katılanların iddiaları dışında delil bulunmaması, mahkemece dinlenen tanıkların da sanıklar ve katılanlar arasındaki tartışmayı doğruladıkları ancak tehdit sözü duymadıklarını ifade etmeleri karşısında,

CMK'nın 230/1-b-c maddesi gereğince, deliller tartışılıp değerlendirilmeden, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin nelerden ibaret olduğu açıklanmadan ve yapılan yargılama sonucunda ulaşılan vicdani kanaate göre sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun hukuki nitelendirilmesi yapılmadan yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2.Kabule göre de; sanığın dayısı olan katılanın kendisine hakaret edip, nacak ile üzerine saldırdığına ilişkin savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak, haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, Kanuna aykırı, sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.