11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 21.11.2019 tarihli ve 2019/559 Esas 2019/1016 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın alacaklı kısmına kendi adını yazmasını hayatın olağan akışına uygun olmadığına hükme konu senetlerin sahte olduğunu bilmediğine, mahkemenin eksik inceleme neticesi karar verdiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılanın ve sanığın ticaret ile iştigal ettikleri, tanışıklıkları olduğu, katılanın sanığa borç verdiği, ödeme zamını geldiğinde sanığın borcunu ödeyemeyince katılana suça konu iki adet bonoyu yazılı ve imzalı olarak vermiştir.

2.Vadesi gelen bonolarında ödenmemesi üzerine katılan bonoları icraya koyduğu, icra takibi esnasında davaya konu bonoların sahte olduğu anlaşılmıştır.

3.Yapılan soruşturma ve kovuşturma neticesi sanığın suça konu iki adet bonoyu sahte olarak düzenleyip katılana vermek suretiyle atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği mahkememizce sabit görülmüştür.

4.Suça konu senetlerin değişik zamanlarda düzenlendiği sabit olmadığından sanık aleyhine 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamındaki zincirleme suç hükümleri uygulanmamış ve temyize konu hüküm kurulmuştur.

Yargılama sürecindeki işlemlerin us'ul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, mahkeme tarafından davaya konu belgeler üzerinde gözlem yapıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 23. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 21.11.2019 tarihli ve 2019/559 Esas 2019/1016 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinde sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.11.2023 tarihinde karar verildi.