11. Ceza Dairesi

... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2014 tarihli ve 2006/258 Esas, 2013/382 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 315 inci maddesi gereği temyiz isteğinin, ek karar başka suçtan hükümlü olarak cezaevinde bulunan sanığa 23.01.2014 tarihinde tebliğ edilmiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca "İlgili taraf ... olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar, kendisine okunup anlatılır." hükmüne uygun şekilde cezaevindeki sanığa kararın okunarak anlatılmadığının anlaşılması karşısında, süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle ve 21.01.2014 tarihli ek karardan sonra verilen diğer kararların hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilmekle, gereği düşünüldü:

1....

10.Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.05.2013 tarihli ve 2006/258 Esas, 2013/382 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına; suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 165 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 1.800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2.... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2014 tarihli ve 2006/258 Esas, 2013/382 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, “temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

3.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, sanık müdafiinin temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği, kararın kendisine tebliğ edilmediğine, yüzüne karşı okunmadığına, savunma hakkının kısıtlandığına ilişkindir. III. GEREKÇE

1.Sanık müdafiinin 10.09.2023 tarihli dilekçesine göre, kararın usulüne uygun tebliğ edilmediğini beyan etmiş olması nedeniyle talebinin eski hale getirmeye yönelik olmayıp yalnızca temyiz isteğine yönelik olduğu belirlendiğinden, Tebliğnamede ret isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

2.Sanığın yokluğunda verilip 16.08.2013 tarihinde sanığa, 29.08.2013 tarihinde müdafiine usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen kararlara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 06.01.2014 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiş, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2014 tarihli ve 2006/258 Esas, 2013/382 Karar sayılı ek kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.11.2023 tarihinde karar verildi.