11. Ceza Dairesi

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.11.2015 Tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/440 Karar Sayılı Kararı ile sanıklar hakkında; dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanıkların temyiz isteği; suçun unsurlarının oluşmadığına, mahkemenin eksik incelemeyle hüküm kurduğuna ilişkindir.

1.Sanıklara ait internet sitesi üzerinden alışveriş yapan katılanın, bilgisi ve rızası dışında kartından 5 kez işlem yapıldığı bu suretle sanıklar hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suçundan kamu davası açılmıştır.

2.Mahkemece sanıkların internetten satış ilanının verdikleri malın katılana teslimini sağlamadıkları, hileli vaatlerle sanıkların kendi hesabına para aktarmasını sağladıkları bu şekilde gerçekleştirdikleri eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğu kanaatine varılarak haklarında mahkumiyet hükümleri kurulmuştur. IV. GEREKÇE

1.Katılanın www.hayatımızfırsat.com.adlı internet sitesinde satışta olan süpürgeyi almak istediği ve kart bilgilerini girdiği sanıkların ondan temin ettiği kredi kartı bilgilerini, katılanın bilgi ve rızası dışında kullanarak katılanan kredi kartından 5 kez 149 TL çekim yaptığı, bu şekilde sanıkların başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanıkların savunmaları, katılan beyanları, banka cevabi yazıları ve dosya kapsamına göre; katılana ait kart bilgilerini kullanarak haksız menfaat temin edildiği anlaşılmakla, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen "banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunu oluşturacağı" gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı Kanun'un 157 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuş,

2.Kabule göre de;

Sanıklara yüklenen ve 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri zorunluluğu, bozmayı gerektirmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.11.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/440 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.11.2023 tarihinde karar verildi.