1. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Bayburt Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.06.2022 tarihli ve 2022/56 Esas, 2022/117 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü ve 54 üncü maddelerinin birinci fıkraları, 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın ikinci kez mükerirrlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve müsadereye karar verilmiştir.

2.Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2022/3184 Esas, 2022/2535 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, suç vasfına, meşru savunmaya, haksız tahrike ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Cezaevinde koğuş sorumlusu olan sanığın aynı koğuşta kaldığı şikayetçiyle aralarında anlaşmazlık bulunduğu, sanığın olay günü silahtan sayılan 18 cm uzunluğundaki uç kısmı sivriltilmek suretiyle delici alete dönüştürülen, demir parçası ile şikayetçinin vücudunun muhtelif yerlerine vurmak suretiyle onu sekiz yerinden yaşamını tehlikeye sokacak ve kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı, sanığın eylemini şikayetçinin cezaevinin yemekhane kısmına kaçması nedeniyle sonlandırdığı dikkate alındığında, sanığın kastının öldürmeye yönelik olduğu kabul edilmiştir. Sanık savunmalarına ve tanık beyanlarına göre, olayın gerçekleştiği gün ve öncesinde sanığa yönelmiş haksız bir saldırının bulunmadığı anlaşıldığından olayda meşru savunma ve haksız tahrik koşullarının oluşmadığı kabul edilmiştir.

2.Sanığın aşamalardaki ikrar içeren savunmaları, şikayetçi ve tanıkların beyanları, 27.06.2021 tarihli tutanak, nüfus ve adlî sicil kaydı dava dosyasında mevcuttur.

3.Bayburt Devlet Hastanesi'nin 28.06.2021 tarihli geçici adlî muayene raporu ile Bayburt Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 09.07.2021 tarihli raporunda, şikayetçinin boyun arka yüzde iki adet yüzeyel kesi, sol kulak arkasında yüzeyel kesi, göğüs sol ön duvarda iki adet, sırtta bir adet, sol arka 9. interkostal aralıkta bir adet ve sol kalçada bir adet kesici delici alet yarası bulunduğu, solda pnömotoraksa, hemotoraksa ve 10. kot kırığına neden olan delici alet yaralanmasının, yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğu, basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, kırığın hayat fonksiyonlarını orta (2.) derecede etkileyecek nitelikte olduğu bildirilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE

Teşebbüsün ulaştığı aşama ile meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığına göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 35 ... maddesiyle yapılan uygulama sırasında alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde eksik ceza belirlenmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık müdafiinin, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, suç vasfına, meşru savunmaya ve haksız tahrike yönelen temyiz sebepleri yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçta kullanılan araç, darbe yerleri ve sayısı, hedef alınan bölgeler, şikayetçide meydana gelen yaralanmanın ağırlığı nazara alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, eleştiri dışında ceza yaptırımının yasal bağlamda belirlendiği şikayetçiden sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı anlaşıldığından meşru savunma ve haksız tahrik koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2022/3184 Esas, 2022/2535 Karar sayılı kararı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bayburt Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.11.2023 tarihinde karar verildi.