7. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Çaldıran Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2014 tarihli ve 2013/156 Esas, 2014/84 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet (5607 sayılı Kanun) suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi gereği teşditen 2 yıl 6 ... 25 gün hapis cezası ve 1.250 gün karşılığı 25.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu sigaraların ve nakil aracının müsaderesine karar verilmiştir.

2.İşbu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 08.06.2021 tarihli ve 2019/14726 Esas, 2021/6377 Karar sayılı ilâmıyla; "...

1.Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 5.maddesi uyarınca, kovuşturma aşamasında "etkin pişmanlık" hükümlerinin uygulanmasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,suça konu eşyanın suç tarihindeki gümrüklenmiş değeri ilgili Gümrük İdaresin'den celp edilerek tespit edilmek suretiyle; ilgili hükümlerin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

2.Sanık hakkında belirlenen temel cezada TCK'nin 61. maddesi uyarınca teşdit uygulanarak alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kanunun 3/18. maddesinde değişiklik yapıldığı gözetilerek, sanıkların kaçak olarak ülkeye sokulan suça konu eşyayı ticari maksatla bulundurmak eyleminden dolayı 5607 sayılı Kanunun 3/10. maddesindeki "Kaçakçılık suçunun konusunu oluşturan eşyanın akaryakıt ile tütün, tütün mamulleri, etil alkol metanol ve alkollü içkiler olması halinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek cezalar yarısından iki katına kadar arttırılır, ancak bu fıkranın uygulanması suretiyle verilecek ceza üç yıldan az olamaz." şeklindeki düzenlemeye göre 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/5-10. maddeleri ile 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanunun 3/18. maddelerinin ilgili tüm hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi zorunluluğu,

3.Dava konusu gümrük kaçağı eşyanın 5607 sayılı Kanun’un 13/1. maddesi delaleti ile TCK’nin 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken TCK’nin 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

4.Sanık hakkında uygulanmasına karar verilen takdiri indirim ve nakil aracının müsaderesi hükümlerine ilişkin Kanun maddelerinin ilgili fıkralarının gösterilmemesi" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Çaldıran Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2022 tarihli ve 2021/445 Esas, 2022/66 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi gereği teşditen 2 yıl 6 ... 25 gün hapis cezası ve 1.250 gün karşılığı 25.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu sigaraların ve nakil aracının müsaderesine karar verilmiştir.

Sanığın temyiz istemi, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, hükmedilen adlî para cezasını ödeyecek maddi gücünün bulunmadığına ve mağdur olduğu nedenleriyle kararın bozulması talebine ilişkindir.

1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, kolluk görevlilerinin usulüne uygun olarak durdurmak istediği esnada kaçan 65 HD ... plakalı aracın lastiklerinin patlatılarak durdurulduğu, aracın terk halde ve içerisinde toplam 3240 karton bandrolsüz gümrük kaçağı sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık bozma öncesi savunmasında, suçta kullanılan nakil aracının kendisine ait olduğunu, aracını ismini İlyas olarak bildiği arkadaşına verdiğini, arkadaşının kimlik ve adres bilgilerini bilmediğini beyan etmiş, bozma sonrası savunmasında ise suçta kullanılan nakil aracını yolcu taşımak için aldığını, ismini Enes olarak bildiği şahıs ile aracında şoförlük yapması için anlaştığını, suça konu sigaraların bu şahısa ait olduğunu, üzerinden zaman geçtiği için aracını verdiği şahısların ismini unutmuş olabileceğini beyan ederek inkara dayalı savunma yapmıştır.

3.65 HD ... plakalı nakil aracının kayıt bilgileri dosyada bulunmaktadır.

4.Araç İnceleme Ekspertiz ve Keşif Raporu dosyada mecuttur.

5.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek, gereklerinin yerine getirildiği saptanmıştır. IV. GEREKÇE

1.Çaldıran Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2022 tarihli ve 2021/445 Esas, 2022/66 Karar sayılı kararında; olay tutanağı, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, ele geçen gümrük kaçağı eşyaların miktar itibarıyla ticari mahiyette olduğu ve kişisel kullanım miktarının üzerinde bulunduğu, dava konusu nakil aracının sanık adına kayıtlı olması ile nakil aracının müsaderesinin suça konu eşyanın miktar ve değerine göre hakkaniyete aykırı bulunmaması karşısında, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında ve nakil aracının müsaderesine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın aşağıda yer alan hukuka aykırılıklar dışındaki temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak,

3.15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı ... Hazinesine;

a)Soruşturma evresi sona erinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanun'da tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında,

b)Kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanun'da tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza üçte bir oranında indirilir. Bu husus, soruşturma evresinde Cumhuriyet savcısı tarafından şüpheliye ihtar edilir. Soruşturma evresinde ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır." hükmünü içermesi karşısında;

Etkin pişmanlık hükümleri açıkça anlatılarak, soruşturma aşamasında usulüne uygun şekilde ihtar yapılmayan sanığa gümrüklenmiş değerler toplamının iki katı tutarını ödemesi halinde cezada 1/2 oranında indirim yapılacağının bildirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

4.Katılan lehine vekâlet ücretinin sanıktan tahsili yerine sanıklardan alınmasına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

5.Dosya kapsamına göre kaçak eşyanın tasfiye edildiğine ilişkin bilgi, belge bulunmadığı cihetle; kaçak eşya tasfiye edilmiş ise tasfiye bedelinin hazine adına irad kaydına, tasfiye edilmemiş ise 5607 sayılı Kanun'un 13.maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çaldıran Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2022 tarihli ve 2021/445 Esas, 2022/66 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.06.2023 tarihinde karar verildi.