11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Küçükçekmece 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli ve 2015/501 Esas, 2015/697 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

1.Olay günü sanığın başka bir suç nedeniyle yürütülen soruşturma sırasında üzerinde kendi fotoğrafı bulunan, Ali Karakaya kimlik bilgileriyle düzenlenmiş tamamen sahte olan nüfus cüzdanını kolluk kuvvetlerine ibraz ettiği anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmasında üzerine atılı suçu ikrar etmiştir.

3.Kriminal raporda; inceleme konusu nüfus cüzdanının tamamen sahte olarak düzenlendiği ve aldatma kabiliyetini haiz olduğu görüş ve kanaati bildirilmiştir.

4.Mahkemenin suça konu nüfus cüzdanı üzerindeki gözleminde; C11 seri ve 367302 nolu fotoğraflı Türkiye Cumhuriyeti Nüfus Cüzdanı olduğu, nüfus cüzdanında soğuk mühür ve imza atan nüfus müdürlüğü kırmızı kaşesi bulunduğu, nüfus cüzdanının tüm özellikleri yönü ile gerçek gibi olduğu bildirilmiştir.

5.Mahkemece tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur. IV. GEREKÇE

1.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2.UYAP üzerinde yapılan sorgulamada; sanığın adli sicil kaydındaki en ağır cezayı içeren Kayseri 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.07.2011 tarihli ve 2010/657 Esas, 2011/533 Karar sayılı ilamına konu 3 yıl hapis cezasına ilişkin hükümlülük ile ilgili ek kararla uzlaşma nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verildiği bu nedenle tekerrüre esas alınamayacağı anlaşılmıştır.

4.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Küçükçekmece 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli ve 2015/501 Esas, 2015/697 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.10.2023 tarihinde karar verildi.