11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Manisa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli ve 2015/298 Esas, 2015/799 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği, suça konu belgeleri başkasına yaptırdığına yönelik samimi ikrarına rağmen kendisine gereksiz bir ceza verildiğine, bu konu hakkında kendisine yardımcı olunmasına ve kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

1.Hakkında farklı suçlardan arama kararları bulunan sanık ...'in arkadaşı olan temyiz dışı sanık ...'nin üzerinden, mağdur ...'in kimlik bilgileri ile düzenlenmiş ancak üzerinde sanık ...'in fotoğrafı bulunan sürücü belgesi ve nüfus cüzdanının ele geçirildiği iddia ve kabul edilmiştir.

2.Kriminal rapor ile suça konu belgelerin tamamen sahte olarak düzenlendikleri ve aldatıcılık niteliği taşıdıkları tespiti yapılmıştır.

3.Mahkeme tarafından da suça konu belgelerin incelenerek aldatıcılık niteliği taşıdıkları yönünde gözlem yapılmıştır.

4.Sanık savunmasında üzerine atılı suçlamayı kabul etmiştir.

5.Suça konu belgelerin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmiştir. IV. GEREKÇE

1.Suça konu belge sayısı karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi gereğince temel cezasının alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3.5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manisa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli ve 2015/298 Esas, 2015/799 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.10.2023 tarihinde karar verildi.