11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Kocaeli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.09.2011 tarihli ve 2010/298 Esas, 2011/372 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca, 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 16.06.2015 tarihli ve 2013/12249 Esas, 2015/27088 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3.Kocaeli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2015/514 Esas, 2015/833 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

4.Denetim süresi içinde suç işleyen sanık hakkında Kocaeli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.06.2019 tarihli ve 2018/803 Esas, 2019/335 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca, 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5.Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 14.03.2022 tarihli ve 2020/798 Esas, 2022/4121 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

6.Kocaeli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2022/294 Esas, 2022/513 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca, 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz istemi, belgenin sahte olarak düzenlendiğini bilmediğine, zamanaşımı süresin dolduğuna, cezanın iptal edilmesi gerektiğine ilişkindir.

1.Kolluk görevlilerinin rutin yol uygulaması sırasında kendisine sürücü belgesi sorulan sanığın rapora göre tamamen sahte suça konu belgeyi sunması eylemi nedeniyle hakkında kamu davası açılmıştır.

2.Sanığın atılı suçu ikrar ettiği, alınan bilirkişi raporunda belgenin tamamen sahte olduğunun, yapılan sahteciliğin aldatma (iğfal) kabiliyetinin bulunduğunun bildirildiği anlaşılmıştır.

3.Mahkeme tarafından sanığın ikrarı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği kabul ederek temyize konu mahkûmiyet kararı verilmiştir.

Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının (son) cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 03.02.2016 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 19.10.2017 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kocaeli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2022/294 Esas, 2022/513 Karar sayılı kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan diğer hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.11.2023 tarihinde karar verildi.