12. Ceza Dairesi

Korkuteli Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.01.2022 tarihli ve 2021/1143 Esas, 2022/114 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası yollamasıyla ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca neticeten 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 12.04.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesi uyarınca, 12.04.2023 tarihli ve 94660652-105-07-19439-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.06.2023 tarihli ve KYB-2023/47033 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.02.2023 tarihli ve KYB-2023/3465 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Korkuteli Asliye Ceza Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 179/2. maddesi gereğince hükmolunan 7 ay hapis cezası üzerinden, anılan Kanun’un 62/1. maddesi gereği 1/6 oranında indirim yapıldığında 5 ay 25 gün hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği hâlde, sanığa fazla ceza tayini ile 6 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilmesinde ve sonrasında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddesi gereğince 1/4 oranında indirim yapıldığında 4 ay 11 gün hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken, 5 ay hapis cezasına hükmedilerek, aynı Kanunun 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden 2.620,00 Türk lirası yerine, 3.000,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

1.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2.İnceleme konusu hükümde, sanığın yargılama konusu trafik güvenliğini tehlikeye sokma eylemi için 5237 sayılı Kanun’un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası yollamasıyla ikinci fıkrasına göre temel ceza “7 ay hapis cezası” olarak belirlenmiştir.

3.Mahkemece, temel ceza miktarı üzerinden, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca (1/6) oranında takdiri indirim hükümleri gereğince indirim hesaplanması sırasında hata yapılarak ''5 ay 25 gün hapis cezası'' yerine ''6 ay hapis cezası'' olarak tespit edilmiştir.

4.Sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası yollamasıyla ikinci fıkrası, aynı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği hatalı hesaplanan 6 ay hapis cezası üzerinden, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince basit yargılama hükümleri (1/4) oranında indirim yapılmış, hükmedilmesi gereken ''4 ay 11 gün'' yerine ''5 ay'' olarak belirlenen hapis cezası, 5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası hükümleri gereğince günlüğü 20 TL'den paraya çevrilmiş ve sonuç ceza 2620 TL olması gerekirken 3000 TL şeklinde hükmolunmuştur.

5.Yukarıda açıklanan gerekçelerle, 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası yollamasıyla ikinci fıkrası, aynı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca neticeten hükmedilen adli para cezasının “2620 TL” yerine “3000 TL” olarak tespiti isabetsiz bulunduğundan, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Korkuteli Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.01.2022 tarihli ve 2021/1143 Esas, 2022/114 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

Hükmün ikinci fıkrasındaki ''6 ay'' ibaresinin çıkartılarak yerine ''5 ay 25 gün'' ibaresinin eklenmesi, üçüncü fıkradaki ''5 ay'' ibaresinin çıkartılarak yerine ''4 ay 11 gün'' ibaresinin eklenmesi, dördüncü fıkrasındaki ''3000 TL'' ibaresinin çıkartılarak yerine ''2620 TL'' ibaresinin eklenmesi, diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.11.2023 tarihinde karar verildi. .