12. Ceza Dairesi

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası atfıyla ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/02/2022 tarihli ve 2021/367 esas, 2022/125 karar sayılı hükmün, itiraz edilmeksizin 01/04/2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 10.02.2023 tarih ve 94660652-105-46-14850-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.03.2023 tarihli ve KYB-2023/27055 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.03.2023 tarihli ve KYB-2023/27055 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, sanığın adlî sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Çeşme 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/03/2017 tarihli ve 2016/517 esas, 2017/177 sayılı kararının 16/05/2017 tarihinde kesinleştiği ve yerine getirilme tarihinin 11/08/2017 olduğu, yargılama konusu suçun ise 5237 sayılı Kanun'un 58/2-b bendinde düzenlenen 3 yıllık süreden sonra 21/02/2021 tarihinde işlendiği, dolayısıyla anılan kararın tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

1.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2.5237 sayılı Kanun’un, “Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular" başlıklı 58 inci maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan ikinci fıkrası; "... (2)Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı;  a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl,

b)Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl, Geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz."  şeklinde düzenlenmiştir.

3.İncelenen dosyada; sanığın adlî sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Çeşme 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/03/2017 tarihli ve 2016/517 esas, 2017/177 sayılı kararının, 16/05/2017 tarihinde kesinleştiği ve yerine getirme tarihinin 11/08/2017 olduğu, yargılama konusu suçun ise 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinde düzenlenen 3 yıllık süreden sonra 21/02/2021 tarihinde işlendiği, dolayısıyla anılan kararın tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verildiği anlaşılmıştır.

4.Buna göre, hükümlü mükerrir olmadığı hâlde, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.02.2022 tarihli ve 2021/367 esas, 2022/125 karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; Sanık ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükmün 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafın hükümden çıkarılması, diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın ve müteakip işlemlerin mahallinde buna göre yapılmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.12.2023 tarihinde karar verildi.