4. Ceza Dairesi

"İçtihat Metni"Adalet Bakanlığı Bilgi İşlem Dairesi Başkanlığınca hazırlanmıştır. İzinsiz olarak kopyalanması ve dağıtılması hukuki sorumluluk gerektirir.Birden fazla kişiyle tehdit suçundan sanık M.A.'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-c, 43/2 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, Karaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/03/2008 tarihli ve 2007/525 esas, 2008/99 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/02/2014 gün ve 51309 sayılı istem yazısıyla  Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, dosyadaki diğer sanık M. A.'ın sanıklar M. K.ve M.A. ile birlikte katılanların dükkanına geldikleri, sanık M. A.'ın dükkana girerek katılanlarla konuştuğu sırada diğer sanıkların dışarıda bekledikleri, sanık M. A.'ın katılanlarla konuşmasının tartışmaya dönüştüğü ve katılanların polis çağırması üzerine sanığın katılanlara "Oğlum senin benimle ne derdin var, beni polise niye şikayet ettin, şikayet etsen ne olur, 15 yaşından beri bu işlerin içindeyim, devamlı girer çıkarım, şikayetini geri al” biçiminde sözler söylediğinin kabul edilmesi karşısında, olayın gelişimine göre sanık M.A. ile katılanlar arasındaki konuşmanın tartışmaya dönüşmesi, sanıklar M. K. ve M. A.'ın aniden gelişen olay sırasında dışarıda beklemek dışında katılanlara yönelik herhangi bir söz ve eylemlerinin bulunmaması nedeniyle, sanıklar arasında eylem ve amaç birliğinden söz edilemeyeceği ve buna göre sanık M. A.'ın eyleminin tehdit suçunu oluşturmadığı gözetilmeden, yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı biçimde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

I-Olay:

Birden fazla kişiyle tehdit suçundan sanıklar M.A., M. A. ve M. K.  hakkında, Karaman 1. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda  mahkemenin 03/03/2008 tarihli kararı ile, tüm sanıkların birlikte tehdit suçundan 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 06/05/2013 tarihli kararı ile, sanık M. A. hakkında temyiz isteminin süre yönünden reddine, diğer sanıklar yönünden ise, eylemin birlikte tehdit suçunu oluşturmadığı, sanık M. A.’ın eyleminin sair tehdit niteliğinde olduğu, ayrıca sanıklar M. A. ve M. K.’ın eylemlerinin ise tehdit suçunu oluşturmadığı gerekçesiyle bozma kararı verildiği, Yargıtay  kararı  sonrasında,  temyiz istemi süre yönünden reddedildiği için hakkındaki hüküm kesinleşen sanık M. A. yönünden, eyleminin suç oluşturmadığı gerekçesiyle kanun yararına bozma yoluna  başvurulduğu anlaşılmıştır. II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

İştirak halinde suç işledikleri iddiasıyla cezalandırılan sanıklardan, hükmü temyiz eden yönünden verilen suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkin bozma kararının, temyiz istemi süre yönünden reddedildiği için hakkındaki hüküm kesinleşen sanığa, kanun yararına bozma yoluyla sirayet ettirilip ettirilemeyeceğinin  belirlenmesine ilişkindir. III- Hukuksal Değerlendirme:

Halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 325. maddesi "Hüküm, cezanın tatbikatında   kanuna  muhalefet   edilmesinden  dolayı   maznun  lehine  olarak  bozulmuşsa  ve bozulan cihetlerin temyiz talebinde bulunamamış olan diğer maznunlara da tatbiki kabil olursa bu maznunlar dahi temyiz talebinde bulunmuşçasına hükmün bozulmasından istifade ederler." şeklindedir. Maddenin uygulanabilmesi için -Birden fazla sanığın aynı suçu işlemiş olması, -Aynı mahkemede yargılanıp aynı ilamla mahkûmiyetlerine karar verilmesi, -Hükmün temyiz edilebilir nitelikte olması, -Kanuna muhalefet edilmesi nedenine dayalı bozma kararının, sanıkların lehine olması, gerekir. Bozma kararının, hükmü temyiz etmeyen sanığa sirayet ettirilmesi için bu hususun açıkça bozma kararında belirtilmesine ya da sanığın talep etmesine gerek yoktur. Mahkemenin kendiliğinden anılan düzenlemenin gereğini yerine getirmesi mümkündür.

İnceleme konusu somut olayda; birden fazla kişiyle tehdit suçundan sanıklar M. A., M. A. ve M. K.  hakkında kamu davası açıldığı, sanıkların aynı mahkemede yargılanıp birlikte mahkum oldukları, hükmün temyizi kabil olduğu, Yargıtay  4. Ceza Dairesince  birden fazla kişiyle tehdit suçundan verilen hükmün, suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle hükmü temyiz eden sanıklar M.A. ve M. K. yönünden bozulduğu, diğer sanık M. A. hakkında ise temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yargıtay  4. Ceza Dairesince suçun niteliğine ilişkin yapılan bozmanın, aynı suçu sanık M. ile birlikte işleyen sanık M. A.’ın hukuki durumunu da etkilemesi nedeniyle, temyiz davası açma hakkından yararlanamayan bu sanık için, yasal şartları oluştuğundan 1412 sayılı CMUK'nın 325. maddesi gereğince, bozma kararının sirayet  ettirilmesi suretiyle mahallinde yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması mümkündür. Ancak Karaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin bozma sonrası 2013/122 esasına kaydedilen dosyasında diğer sanıklarla ilgili davanın sonuçlanmış olduğu anlaşıldığından, hukuka aykırılığın başka yolla giderilmesi imkanı bulunmaması nedeniyle, bozma kararının kanun yararına bozma yoluyla sirayet ettirilmesine karar verilmiştir. IV- Sonuç ve Karar:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1.Birden fazla kişiyle tehdit suçundan sanık M. A. hakkında, Karaman 1. Asliye  Ceza Mahkemesince verilen  03/03/2008  tarih ve  2007/525 esas, 2008/99 sayılı  kararın, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2.Hükümdeki hukuka aykırılık sanığa verilen cezanın kaldırılmasını gerektirmekle,  anılan Kanun  maddesinin 4-d fıkrası gereğince, sanığın tehdit  suçundan  BERAATİNE,

3.Bu suçtan hükmolunan cezanın çektirilmemesine, 26.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.