4. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1.Hakaret suçundan kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre hüküm tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu, anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CYY.nın 317.maddesi uyarınca sanık Necdet Parım müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2.Tehdit ve görevi yaptırmamak için direnme eylemlerine ilişkin temyize gelince, Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, Ceyhan Asliye Ceza Mahkemesinin 21/05/2004 tarih ve 2004/177-1087 sayılı kararının tekerrüre esas olduğu gözetilmemiş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmakla, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanığın sürekli olarak yeşil reçeteyle satılan ilaçlar kullandığına ilişkin savunması karşısında, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususlarında, TCY.nın 32. maddesi uyarınca rapor aldırılarak, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Yakınanın evdeki tartışmayı gördüğünü belirttiği kızı ile 24/12/2006 tarihli olay tutanağını düzenleyen görevliler tanık olarak dinlenmeden, eksik soruşturmayla karar verilmesi,

3.Kabule göre,

a)Sanığın ne şekilde görevlilere cebir ve tehditle direndiği tartışılıp açıklanmadan, direnme suçundan cezalandırılması,

b)Sanığın eşinin kendisine hakaret ettiği yolundaki savunmasına karşın, hakkında haksız kışkırtma hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Yasaya aykırı ve sanık Necdet Parım müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.