4. Ceza Dairesi

Sanık ve katılan sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla, katılan sanık ... ile sanık ... hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ayrı ayrı ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

Katılan sanık ...'ın temyiz sebepleri içermeyen dilekçesiyle, kendisi hakkında beraat, sanık ... hakkında ise mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği, bu nedenlerle hükümlerin bozulmasını talep ettiği belirlenmiştir.

Olay tarihinde katılan sanık ...'nun, sanık ... tarafından işletilen cafeye gittiği, sandalye meselesi yüzünden başka bir müşteriyle tartıştığı, bu nedenle olay yerine gelen sanık ...'in, katılan sanık ...'dan yerini terketmesini istediği, sanıklar arasında bu nedenle tartışma çıktığı, sonrasında her iki sanığında karşılıklı olarak birbirlerine hakaret ettikleri iddia olunarak açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece sanık ... ile katılan sanık ...'nun karşılıklı olarak birbirlerine hakaret ettikleri kabul edilmiş ve her iki sanık hakkında karşılıklı hakaret nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, tarafların aşamalardaki tutarlı anlatımlarıyla birbirlerine yönelik karşılıklı suçlamalarda bulunmaları, dinlenilen tanık T.B.'nin anlatımının iddiayla uyumlu olduğunun anlaşılması karşısında, hakaret suçunun karşılıklı işlendiği yönündeki Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2024 tarihinde karar verildi.