11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Gölcük Cumhuriyet Başsavcılığının 10.06.2015 tarihli ve 2015/867 sayılı iddianamesiyle sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle Gölcük Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.

2.Gölcük 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2015 tarihli ve 2015/463 Esas, 2015/540 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

Sanığın temyizi, cezasını Yargıtayın incelemesi talebine ilişkindir.

1.Suç tarihi olan 01.11.2014 günü yapılan kimlik kontrolünde sanıktan ele geçirilen sürücü belgesinin sahte olduğu tespit edilmiştir.

2.Sanık savunmasında suçunu ikrar ederek abisinin sürücü belgesine kendi fotoğrafını yapıştırarak kullandığını, kendisinin sürücü belgesinin karıştığı bir olayda yağmalandığını belirtmiştir.

3.Bilirkişi incelemesi ve mahkeme gözlemine göre sürücü belgesinin soğuk mühür ihtiva ettiği ve aldatıcılık niteliğinin bulunduğu belirlenmiştir.

4.Mahkemece sanığın ikrarı ve belgenin aldatıcılık niteliğine sahip olması nedeniyle resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuştur. IV. GEREKÇE

1.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gölcük 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2015 tarihli ve 2015/463 Esas, 2015/540 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.10.2023 tarihinde karar verildi.