4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, suç tarihinin yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yerel Mahkemece sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan açılan kamu davasında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince düşme kararı verilmiştir.

Katılan vekilinin temyiz isteminin özetle, dava konusu yapının yıkım işleminin belediye tarafından yapıldığı ve sanığın Belediyenin zararını gidermediği bu nedenle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın imar kirliliğine neden olma suçundan cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece; sanığın belediyece binanın yıkıldığı ve aykırılığın giderildiğine yönelik savunması ve katılan kurumdan verilen cevabi yazıda binanın yıkıldığının belirtilmesi nedeni ile imara aykırılığın giderildiği kabul edilerek düşme kararı verilmiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Sanığın 29.02.2016 tarihli duruşmada suça konu yapının belediye görevlilerince yıkıldığını beyan etmesi, ...'nın 16.03.2016 tarihli cevabi yazısında yıkım işleminin belediye ekipleri tarafından yapıldığının belirtilmesi ve 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin beşinci fıkrasının uygulanabilmesi için kaçak yapının sanık tarafından yıkılması, yapının belediyece yıkılmış olması halinde ise yıkım giderlerinin sanık tarafından karşılanmış olmasının gerekmesi karşısında, yargılamaya konu olayda yıkım masraflarının sanık tarafından karşılanıp karşılanmadığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayini yerine eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulduğundan karar hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2024 tarihinde karar verildi.