11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Büyükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.11.2015 tarihli ve 2015/237 Esas, 2015/428 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği, suç işleme kastının olmadığına, lehine olan hükümlerin uygulanmadığına ve re'sen gözetilecek sebeplerle kararın bozulması talebine ilişkindir.

1.Sanık hakkında emniyet kemeri takmamasından dolayı trafik ekiplerince idari para cezası uygulandığı sırada sürücü belgesinin sistemden yapılan sorgulamasında belgenin sistemde kayıtlı olmadığı ve sahte olduğunun anlaşılması üzerine resmi belgede sahtecilik suçundan kamu davası açılmıştır.

2.Sanık savunmasında, suça konu sürücü belgesini İstanbul ilinde ismini bilmediği bir sürücü kursundan aldığını ancak sınava girmediğini, belgenin sahte olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

3.İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 24.04.2014 tarihli uzmanlık raporunda, suça konu sürücü belgesinin tamamen sahte olduğu, aldatıcılık niteliğinin bulunduğu; belge aslı üzerinde Mahkemece yapılan inceleme, sürücü belgesinin sanık adına düzenlendiği, üzerinde sanığın fotoğrafının bulunduğu, fotoğraf üzerinde soğuk mühür izinin olduğu ve aldatıcılık niteliğinin bulunduğu belirtilmiştir.

4.Mahkemece, sanığın kısmen ikrarı içeren savunması, ekspertiz raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sahte sürücü belgesi düzenlettirdiği ve kullandığı sabit kabul edilerek mahkûmiyetine karar verildiği, 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki imar kirliliğine neden olma suçundan erteli 10 ay hapis cezasını içerir 28.03.2008 kesinleşme tarihli adli sicil kaydı dikkate alınarak hakkında erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmadığı anlaşılmıştır.

1.Tüm dosya içeriğine göre, yüklenen suçun sübut bulduğu, yasal ve yeterli gerekçe ile erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının uygulanmadığı anlaşılmakla, Mahkemenin kabul ve uygulamasında hukuka aykırılık görülmemiş ve sanığın bu hususlara yönelik temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Büyükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.11.2015 tarihli ve 2015/237 Esas, 2015/428 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.10.2023 tarihinde karar verildi.