4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu ve 52 nci maddeleri uyarınca 3.120,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz isteminin özetle; mahkemenin kabulüne aldığı "Soytarı" kelimesinin hakaret olmadığı, hükme esas alınan diğer ifadenin ise kullanıldığına dair delil elde edilemediği, hakaretin kabul edilmesi halinde ise eylemin karşılıklı olduğunun kabulü gerektiği, ceza tayin edilirken ve paraya çevrilirken alt sınırdan gerekçesiz olarak uzaklaşıldığı, gerekçesiz karar verildiği bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

Sanığın; katılana hitaben müdür odasında hakaret ettiğinden bahisle cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece; sanığın savunması, tanıkların anlatımı ve tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirilerek; sanık ile katılanın tartışmaya başladıkları, sanığın katılanın kaba bir üslupla dile getirdiği ağır eleştiri karşısında kapıldığı tahrikin etkisiyle sinirlenerek saldıracakmış gibi ayağa kalktığı, katılanın da aynı şekilde karşılık vermesi üzerine diğer kursiyerlerin araya girdikleri bu sırada sanığın katılana hakaret ettiği kabul edilerek mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Katılanın anlatımı, tanıkların aşamalarda alınan beyanları ve tüm dosya kapsamı karşısında; sanığın katılana "s... git" şeklinde söz söylediğinin anlaşılması karşısında suçun sübuta erdiğinin kabulü ile sanığın mahkûmiyeti yönündeki Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı, mahkemenin alt sınırdan ayrılma ve adli para cezasının bir gün karşılığı ödenecek miktarına dair değerlendirmesinin yerinde olduğu anlaşılmakla bozma sebepleri dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

1.19.04.2016 tarihli celsede duruşmanın 28.04.2016 günü saat 14.00'a bırakıldığı belirtilmiş olmasına rağmen 28.04.2016 günü saat 09.30'da sanık müdafiinin talepte bulunduğundan bahisle duruşma saati beklenmeksizin resen celse açılarak katılanın yokluğunda yargılamaya devamla hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine aykırı davranılması,

2.Hakaret suçu yönünden suça ilişkin özel tahrik hükmü olan ve daha lehe düzenlemeler içeren 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesi yerine aynı Kanun'un 29 uncu maddesinin uygulanması,

3.17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanuna 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanunun 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması nedenleri ile karar hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.01.2024 tarihinde karar verildi.