11. Ceza Dairesi

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Siverek 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.10.2013 tarihli ve 2012/253 Esas, 2013/403 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1'er ay hapis ve 10.000,00'er TL adli para cezaları ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Siverek 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.10.2013 tarihli ve 2012/253 Esas, 2013/403 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 06.06.2017 tarihli ve 2017/1392 Esas, 2017/13358 Karar sayılı kararı ile "...

Katılanı arayan sanıkların kendilerini polis olarak tanıtmak suretiyle katılandan menfaat sağladıkları ve bu şekilde üzerlerine atılı suçu işlediklerinin iddia edildiği olayda; eylemin 5237 sayılı 158/1-L maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, ..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Siverek 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2018 tarihli ve 2017/331 Esas, 2018/339 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1'er ay hapis ve 10.000,00'er TL adli para cezaları ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanıkların ayrı ayrı sundukları dilekçelerindeki temyiz istekleri; hükümlerin usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulduğuna, atılı suçu işlemediklerine ilişkindir.

1.Mahkemece; katılanı cep telefonundan arayan şahsın kendini emniyet görevlisi olarak tanıttığı, kimlik bilgilerinin kopyalandığını, kredi kartından çok miktarda alışveriş yapıldığını, şahısları yakalamak için bankaya para yatırması gerektiğini söylemesi üzerine katılanın sanık ...'in hesabına 3.768,50 TL para yatırdığı, hesaba gelen paranın 3.750,00 TL'sinin suç tarihinde R.G.İ. isimli iş yerine ait 5...1 numaralı pos makinesinden çekildiği, katılanın para yatırdığı banka hesabının sanık ...'e ait olduğu ve suç tarihinde sanık Abdurrahman'ın söz konusu hesaba ait banka kartını arkadaşı olan sanık ...'den aldığı, böylece iştirak halinde hareket eden sanıkların atılı suçu işlediklerinden cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

2.Sanıkların üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmedikleri belirlenmiştir.

3.Kolluk güçlerince tanzim olunan tutanaklar, kurumların cevabi yazıları, tanık R.G.nin beyanı, sanıkların nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

4.Uzlaştırma işleminin uygulandığı ancak uzlaşmanın sağlanamadığı anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE

1.Mahkemenin gerekçesine olay ve olgular kısmının (1) numaralı paragrafında yer verildiği üzere mahkûmiyet hükümlerinin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Siverek 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2018 tarihli ve 2017/331 Esas, 2018/339 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.11.2023 tarihinde karar verildi.