4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43, 62, 53 ile 58 inci maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlukları ile tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

1.O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, suçu birden fazla kişi ile birlikte işlemesi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin üçüncü fıkrasının da tatbik edilmesi gerektiğine yöneliktir.

2.Sanık müdafiinin temyiz istemi, eksik inceleme ile verilen kararın bozulması gerektiğine yöneliktir. III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, yol uygulaması sırasında aracını durduran ve hakkında işlem yapmak isteyen polis memurlarına yeğeni olan diğer sanıkla birlikte saldırmak suretiyle görevi yaptırmamak için direnme suçunu işledikleri iddiasıyla açılan davada Mahkeme, tüm dosya kapsamına göre sanık ile suçun diğer failin görevi yaptırmamak için direnme suçundan cezalandırılmasına karar vermiştir.

Adli sicil kaydında yer alan en ağır cezayı içeren ilam yerine daha az cezayı içeren ilamın tekerrüre esas alınmış ise de aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak;

1.5237 sayılı Kanunun 265 inci maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suç tipinde; hareketin "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında; sanığın atılı suçlamayı inkar etmesi, katılan, şikayetçi ve tanık polis memurlarının beyanlarında sanığın direnmeye yönelik bir eyleminden söz edilememesi, olay tutanağının da bu yönde düzenlenmiş olması karşısında, somut olayda sanığın polis memurlarına karşı ne şekilde direndiği kanıtlara dayalı olarak açıklanmadan yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

2.Kabule göre de; Atılı suçun temyiz dışı diğer sanık ile birlikte işlendiği kabul edilmesine karşın sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca artırım yapılmaması, Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.12.2023 tarihinde karar verildi.