11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

. Asliye Ceza Mahkemesinin,01.12.2015 tarihli ve 2015/672 Esas, 2015/801 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz istemi; samimi ikrarı ve daha önce benzer suç işlememesi nedeniyle hükmün seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiğinden bozulması talebine ilişkindir.

1.Olay tarihinde durumundan şüphelenilerek durdurulan sanığın, kollukça yapılan kimlik kontrolünde kendi fotoğrafını ihtiva eden ancak ...'a ait kimlik bilgilerine göre oluşturulmuş sahte sürücü belgesini ibraz ettiği anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmasında sahte sürücü belgesi yaptırdığını ancak kullanmadığını beraatini talep ettiğini beyan etmiştir.

3.... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 28.04.2015 tarihli uzmanlık raporunda belgenin tamamen sahte olarak oluşturulduğu ve aldatma niteliğini haiz olduğu kanaati bildirilmiştir.

4.Mahkemece suça konu sürücü belgesi duruşmada incelenmemiştir.

5.Mahkemece tüm dosya kapsamına dayanılarak sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği sabit görülerek temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur. IV. GEREKÇE

1.Dosya arasında mevcut 17.04.2015 tarihli "TUTANAK" başlıklı belgeye göre suça konu sürücü belgesinin sanık tarafından polis memurlarına ibraz edildiğinde belgenin sol alt kısmında rakam grubunun bulunmadığının tespit edildiği anlaşılmakla, belgede sahtecilik suçlarında aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu göz önüne alınarak, suça konu belge aslı duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özellikleri duruşma tutanağına yazıldıktan sonra aldatıcılık niteliğini haiz olup olmadığının tespit edilmesi ve denetime olanak sağlayacak şekilde belge aslının dosya içinde bulundurulması gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Kabule göre de;

a)Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.06.2013 tarihli ve 2013/8-151/304 sayılı ilamında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerekeceğinden; adli sicil kaydında yer alan ve daha ağır bir cezayı içerdiği görülen İskenderun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/309 Esas ve 2013/591 Karar sayılı ilamıyla hükmolunan 3 yıl hapis cezasına mahkûmiyete ilişkin ilam dosyaya getirtilerek incelenmesi, şartları taşıdığının belirlenmesi halinde bu hükmün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

b)5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 27. Asliye Ceza Mahkemesinin,01.12.2015 tarihli ve 2015/672 Esas, 2015/801 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.10.2023 tarihinde karar verildi.