11. Ceza Dairesi

B O Z M A Ü Z E R İ N E

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2013 tarihli ve 2012/322 Esas, 2013/530 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesin uyarınca ayrı ayrı 2 yıl hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2013 tarihli ve 2012/322 Esas, 2013/530 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 28.02.2017 tarihli ve 2015/387 Esas, 2017/6742 Karar sayılı kararı ile "sanıklara yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu", nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Aliağa 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.04.2019 tarihli ve 2017/154 Esas, 2019/508 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı 2 yıl hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ..., kararın yüzüne okunmadığını, yokluğunda verilen kararın usulsüz olduğunu, katılanın zararında kendi payına düşen 750,00 TL'yi katılanın hesabına ödediğini belirterek hükmü temyiz etmiştir.

2.Sanık ..., cezaevinde olmasına rağmen duruşmaya çağrılmadığını, katılanın zararından payına düşen 750,00 TL'yi katılanın hesabına yatırdığını beyan ederek hükmü temyiz etmiştir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanıklardan ...nin olay tarihinde katılanın yanına yaklaşarak yurt dışından geldiğini, parasız kaldığını, çok değerli bir fotoğraf makinesinin olduğunu, esasında bu makineyi Aliağa'da bulunan bir esnafa satmak için getirdiğini ancak anlaşamadıklarını söylediği, bu esnada diğer sanık ...'in yanlarına gelerek fotograf makinesini almayan babası adına özür dilediğini, fotoğraf makinesini almak istediğini beyan ettiği, bunun üzerine sanık ...'nin artık makineyi size satmam demesi üzerine sanık ...'in katılana makineyi almasını, kendisinin de ondan makineyi almayı teklif ettiği, katılanan da kabul edip sanık ...'ye para vererek makineyi teslim aldığı, sonrasında sanık ...'in katılana dükkanını tarif ederek olay yerinden ayrıldığı ve sonrasında taraflara ulaşamadığı somut olayda, sanıkların üzerlerine atılı dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia ve kabul olunmuştur.

2.Sanık ... savunmasında; katılanı tanımadığını, ... isimli şahsı tanıdığını, daha önce benzer işleri birlikte yaptıklarını, suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

3.Sanık ... savunmasında; suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

4.Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin bozma kararı üzerine yapılan yargılamada, uzlaştırma işlemleri için dava dosyası uzlaştırma bürosuna tevdii edilmiş, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin rapor düzenlendiği anlaşılmıştır.

5.Mahkeme, sanıkların üzerlerine atılı suçu işledikleri kabulü ile mahkûmiyet hükümleri kurmuştur. IV. GEREKÇE

Sanıkların hükümden önce katılanın bildirdiği IBAN numarasına ayrı ayrı 750,00 TL yatırdıklarına ilişkin makbuzları ibraz ettikleri, katılanın bozma öncesi kovuşturma aşamasında 2.000,00 TL zararının olduğu, bozma sonrası kovuşturma aşamasında ise 1.500,00 TL zararının her bir sanık yönünden ayrı ayrı yatırılmasını istediğine yönelik beyanları arasında çelişkinin giderilmesi gerektiği, mahkemece sanıklara gönderilen yazıda 1.500,00 TL'lik zararını ödeyebilecekleri IBAN numarasının bildirildiği, sanıkların bu nedenle 750,00 TL olarak ödeme yapmış olabilecekleri değerlendirilen somut olayda, katılanın zararının kesin olarak araştırılıp, sanıklar tarafından yapılan ödeme zararının tamamının karşılanmış olması, kısmen karşılanması halinde katılanın muvafakatinin olup olmadığının sorularak sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168 inci maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hükümler tesis edilmesi, V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aliağa 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.04.2019 tarihli ve 2017/154 Esas, 2019/508 Karar sayılı kararı yönelik sanıkların temyiz istekler yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.12.2023 tarihinde karar verildi.