11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Bozma sonrası İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan açılan kamu davasının reddine karar verilmiştir.

Katılan vekilinin temyizi; atılı suçun sübut bulduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE

1.Sanık hakkında mühür bozma suçundan açılan kamu davasında; sanığın 26.02.2015 tarihli mahkumiyet hükmünden sonra zamanaşımını kesen herhangi bir sebep bulunmadığı, bu itibarla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca atılı suça ilişkin olağan zamanaşımı süresinin hüküm tarihine kadar dolduğu anlaşılmış ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.07.2013 tarihli ve 2012/2-1518 Esas, 2013/354 Karar sayılı kararı doğrultusunda, davanın reddi kararı verilmesi gereken hallerde, dava zamanaşımının gerçekleştiğinden bahisle düşme kararı verilmeyip, lehe olan davanın reddine dair kararın esası yönünden bir karar verilmesinin öncelikli olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Mahkemece mükerrerlik nedeniyle verilen ret kararında herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.12.2023 tarihinde karar verildi.