11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2014/194 Esas, 2015/657 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 14.11.2020 tarihli, 2016/2671 sayılı ve bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, sanık hakkında beraat kararı verilmesi, mahkûmiyet verilecekse de lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın üzerinde kendi fotoğrafı bulunan ancak kardeşi Mehmet Sıddık Demirel kimlik bilgileri ile düzenlenmiş nüfus cüzdanı ele geçirilmiş, sanık; borçları olduğu için kendi fotoğrafı ile Edremit Nüfus Müdürlüğüne başvurarak kardeşi adına nüfus cüzdanı aldığını beyan etmiş, dosya arasında bulunan bilirkişi raporuna göre nüfus cüzdanının orjinallerine uyum sağladığı ve üzerinde tahrifat yapıldığını gösterir bir bulgunun bulunmadığının tespit edildiği belirtilmiştir.

2.Mahkemece tüm dosya kapsamı dikkate alınarak sanığın atılı suçu işlediğinin kabulü ile hakkında temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur. IV. GEREKÇE

1.Sanığın savunması, bilirkişi raporu ve Mahkemece belge üzerinde yapılan gözlem dikkate alındığında, Mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesi hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3.Suça konu nüfus cüzdanının dosyada delil olarak saklanması yerine müsaderesine karar verilmesi isabetli bulunmamıştır, sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen bu husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ...

5.Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2014/194 Esas, 2015/657 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan "TCK.

54.Maddesi gereğince müsaderesine" ibaresinin çıkartılarak yerine "dosyada delil olarak saklanmasına" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.11.2023 tarihinde karar verildi.