10. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Yalova Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.04.2019 tarihli ve 2019/2017 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci bendi ve ikinci cümle, 54 üncü, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Yalova 5.

Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2019 tarihli ve 2019/689 Esas, 2019/701 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin uyuşturucu madde temin etmek suçunu oluşturması ihtimali olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek dosya görevli Yalova 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

C. Yalova 2.

Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.05.2021 tarihli ve 2020/49 Esas, 2021/163 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 297 nci maddesinini birinci fıkrasının son cümlesi, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkrası ile 58 inci maddesi uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis ve 18.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

D. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13.

Ceza Dairesinin, 18.10.2021 tarihli ve 2021/1972 Esas, 2021/94 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik Cumhuriyet savcısı, sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık ve Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2.Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

3.Eylemin ceza infaz kurumuna yasak madde sokmak suçunu oluşturacağına,

4.Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

5.Kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ...'ın Yalova A3 Tipi Kapalı Cezaevinin 4. Koğuşunda kalıp tahliye olduktan sonra suç tarihinde cezaevi dışından 4. koğuş havalandırmasına adli emanetin 2017/675 sırasında kayıtlı el yazısı ile yazılı haldeki kağıda sarılı halde Bursa Kriminal Polis Labaratuvarının 16.08.2017 tarihli raporuna göre 1,6 gram ağırlığında olan THC esrar maddesi içeren bitki parçalarını atmak suretiyle cezaevine uyuşturucu madde soktuğu, güvenlik kamera görüntülerinden de sanığın tespit edildiği maddi olayın bu şekilde vuku bulduğu olayda, sanık ...'ın cezaevi dışından koğuş havalandırmasına uyuşturucu madde atma eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile 297 nci maddesinin birinci fıkralarına uyduğu; 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasında öngörülen cezanın on yıldan az olmamak üzere hapis ve bin günden yirmi bin güne kadar adli para cezası olduğu, 297 nci maddesinin birinci fıkrasında ise iki yıldan beş yıla hapis cezasının öngörüldüğü, bu haliyle 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca fikri içtima sonucu sanık hakkında eylemi nedeniyle daha fazla ceza gerektiren aynı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması gerektiği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümde;

Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün BRS-KİM-17-04220 Uzmanlık raporunda belirtilen şahit numunelerin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince MÜSADERESİNE karar verilmemiş olması,

Sanık ...'ın eylemini 25.08.2017 tarihinde yürürlüğe giren 694 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 137 nci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasında değişiklik yapan düzenlemeden önce 17.07.2017 tarihinde gerçekleştirdiği, sanık hakkında alt sınırdan ceza tayinine gidilirken 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince hapis cezası ile birlikte kanunun değişiklikten sonrası düzenlenen hali gereğince 1000 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, oysaki 694 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yapılan değişikliğin adli para cezası yönünden sanık aleyhine olduğu, sanık hakkında lehe olması sebebiyle anılan değişiklikten önceki düzenlemeye uygun olarak aynı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 10 yıl hapis cezası belirlendikten sonra alt sınırdan hüküm kurulmasına paralel olarak para cezasının da alt sınırdan 5 gün adli para cezası şeklinde belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde sanık aleyhinde suç tarihinde mevcut olmayan düzenleme esas alınarak temel ceza tayininde adli para cezasının 1000 gün şeklinde belirlenerek sanığa fazla ceza verilmesi,

Yalova A3 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu 4. Koğuşunda kalıp tahliye olan sanık ...'nin not kağıdına sardığı Kriminal Uzmanlık Raporuna göre 0.96 gram esrar elde edilebilecek THC içerir uyuşturucu hint keneviri bitki parçalarını cezaevi dışından 4. koğuş havalandırmasına attığı, not kağıdı içeriğinden bu eylemi sanığın gerçekleştirdiğinin açıkça anlaşılamadığı, güvenlik kamera kayıtlarının incelenmesinde sadece eşgal tespiti yapıldığı, kolluk tarafından düzenlenen araştırma tutanağına göre kamera kayıtlarındaki şahsın sanık ...'a benzerlik gösterdiğinin değerlendirildiği, fakat bu tutanağın kesin bir kimlik tespiti mahiyetinde olmadığı, sanık ...'ın savcılıkta alınan ifadesinde bahse konu uyuşturucu maddeyi not kağıdı içine koyup 4. Koğuşun yerini bildiğinden 4. Koğuş bahçesine attığını beyan ederek eylemi ikrar etmek suretiyle kendi suçunun ortaya çıkmasına yardım ederek etkin pişmanlık gösterdiği, bu bakımdan mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması yerinde ise de, sanığın müsnet suçun ortaya çıkmasındaki yardımının niteliği göz önüne alındığında sanık hakkında aynı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 1/2 oranında indirim yapılması gerekirken 1/4 oranında indirim yapılması,

Hukuka aykırı, sanık müdafiinin istinaf itirazları bu itibarla yerinde görülmekle birlikte, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyip, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bentleri kapsamında düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Hükmün;

1.5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanmasına ilişkin (b) bendinin 1 inci Paragrafındaki ''10 yıl hapis ve 1000 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresinden ''1000 gün adli para cezası'' kısmının hükümden ÇIKARILARAK, yerine ''5 gün adli para cezası'' ibarelerinin yazılması,

2.Hükmün verilen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrasının son bendi gereğince arttırılmasına ilişkin (b) bendinin 2 nci paragrafında yer alan ''15 yıl hapis ve 1500 gün adli para cezası'' ibaresinden ''1500 gün adli para cezası'' kısmının hükümden ÇIKARILARAK, yerine ''7 gün adli para cezası'' ibarelerinin yazılması,

3.Hükmün verilen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince indirilmesine ilişkin (b) bendinin 3 üncü paragrafında yer alan, ''Sanık gönüllü olarak suçun meydana çıkmasına yardım ettiğinden 5237 sayılı TCK 192/3 maddesi uyarınca cezasından 1/4 oranında indirim yapılarak sanığın 11 yıl 3 ay hapis ve 1125 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresinin tamamen hükümden ÇIKARTILARAK, yerine ''Sanık gönüllü olarak suçun meydana çıkmasına yardım ettiğinden 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince cezasından 1/2 oranında indirim yapılarak sanığın 7 yıl 6 ay hapis ve 3 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibarelerinin YAZILMASI,

4.Hükmün verilen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince indirilmesine ilişkin (b) bendinin 4 üncü paragrafında yer alan, ''sanığın sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri lehine takdiri indirim nedeni olarak kabul edilerek TCK' nun 62/1. maddesi uyarınca cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ve 937 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibarelerinin tamamen hükümden ÇIKARILARAK, yerine ''sanığın sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri lehine takdiri indirim nedeni olarak kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 6 yıl 3 ay hapis cezası ve 2 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibarelerinin YAZILMASI,

5.Hükmün verilen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrasının uygulanmasına ilişkin (b) bendinin 5 nci paragrafında yer alan ''Sanığa doğrudan verilen 937 gün adli para cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak TCK’ nın 52/2 maddesi uyarınca takdiren günlüğü alt sınır olan 20,00 TL den hesaplanarak sanığın neticeten 9 yıl 4 ay 15 gün hapis ve 18.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibarelerinin tamamen hükümden ÇIKARILARAK, yerine ''Sanığa doğrudan verilen 2 gün adli para cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince takdiren günlüğü alt sınır olan 20,00 TL'den hesaplanmak suretiyle sanığın neticeten 6 yıl 3 ay ve 40,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibarelerinin YAZILMASI,

6.Hükmün (B) Bendinin 8 inci paragrafından sonra gelmek üzere ''9. Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün BRS-KİM-17-04220 Uzmanlık Raporunda belirtilen şahit numunelerin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince MÜSADERESİNE'' ibarelerinin EKLENMESİ, Hükümdeki sonraki paragrafların buna göre sıralanması suretiyle, hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan mahkûmiyetin, 5237 sayılı Kanun'un 141 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin olduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinde yapılan değişiklikle bu suçun uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmış olup; tekerrüre esas alınan bu ilam sebebiyle uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 18.10.2021 tarihli ve 2021/1972 Esas, 2021/94 Karar sayılı kararında sanık ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Yalova 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.01.2024 tarihinde karar verildi.