10. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Mersin 3.

Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.05.2021 tarihli ve 2019/230 Esas, 2021/264 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında 58 inci maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5.

Ceza Dairesinin 11.11.2021 tarih ve 2021/1428 Esas, 2021/1514 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5.

Ceza Dairesi kararının, sanık müdafiinin tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 11.05.2023 tarihli ve 2022/3828 Esas, 2023/4258 Karar sayılı kararı ile; "Sanığın vekaletnameli müdafiinin 27.07.2020 havale tarihli dilekçesiyle vekillikten çekilmesi sonrası, 20.05.2021 tarihli son celsede baro tarafından sanık müdafii olarak görevlendirilen müdafiinin dosyaya yeni görevlendirilmiş olması sebebiyle savunma için süre istediğini beyan etmesine karşın, mahkemenin sanık müdafiinin talebini reddetmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 151 inci maddesinin ikinci fıkrasına aykırı olarak yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı görülmüştür." nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

D. Mersin 3.

Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.09.2023 tarihli ve 2023/202 Esas, 2023/313 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında 58 inci maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2.Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

3.Hükmün gerekçesinin yetersiz olduğuna,

4.Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair edinilen bilgiler üzerine, kullandığı tespit edilen telefon hattı üzerinde iletişimin dinlenmesi, tespiti, kayda alınması ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesi kararı alındığı ve kararın icrası sırasında; 30.03.2019 tarihinde sanık ...’ün hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hüküm kurulan temyiz dışı sanık ... ile telefonla yaptıkları görüşme üzerine yapılan fiziki takipte; sanık ... ve temyiz dışı sanık ...’in buluşup birlikte kahvehaneye girdikleri sonrasında fiziki takip yapılamadığı, dönüş yolunda sürücüsü sanık ... yolcusu tanık ... olan 38 DF ... plakalı aracın durdurulduğu Cumhuriyet savcısının yazılı arama emriyle araçta yapılan aramada, bagajda hoparlör içindeki poşette 100 adet MDMA içeren tabletlerin ele geçirildiği olayda; sanığın eyleminin telefonundaki uyuşturucu madde ticaretine dair içerikler ve ele geçirilen uyuşturucu maddelerin kullanım miktarının üzerinde olmasıyla sabit olduğu, sanığın beyanlarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu gerekçeleri ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, hükümdeki gerekçenin yeterli olduğu ve delillerde de bir hukuka aykırılık olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.09.2023 tarihli ve 2023/202 Esas, 2023/313 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.01.2024 tarihinde karar verildi.