11. Ceza Dairesi

05.08.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanun'un 21 inci maddesiyle yapılan değişiklik uyarınca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında yedi gün olarak belirtilen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği, ancak Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtaydan geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305-326 ncı maddeleri uygulanmakta olup temyiz süresinin bir hafta olduğu, ancak inceleme konusu kararda temyiz süresinin 15 gün olduğunun belirtilmesi nedeniyle yanıltmaya neden olunduğu, bu itibarla sanığın temyiz isteğinin süresinde olduğu belirlenmiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2013 tarihli ve 2013/351 Esas, 2013/866 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı iki kez 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2013 tarihli ve 2013/351 Esas, 2013/866 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 13.04.2017 tarihli ve 2015/9117 Esas, 2017/2839 Karar sayılı kararıyla; "Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 14.12.1992 tarih ve 1/5 ve Ceza Genel Kurulu'nun 24.03.1998 gün ve 51/106 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; kambiyo senetlerinde yapılan sahtekarlığın resmi belgede yapılmış sayılabilmesi için, ilgili kambiyo senedinin Türk Ticaret Kanununda öngörülen bütün unsurlarını taşıması gerekir. Aksi takdirde yasal unsurları taşımayan bir kambiyo senedinde sahtekarlık yapılması halinde fiil, özel belgede sahtekarlık suçunu oluşturacaktır. 6762 sayılı Türk Ticaret Kanununun 688. (6102 sayılı Kanunun 776.) maddesinin 6. fıkrası uyarınca senet metninde bulunması gerekli zorunlu unsurlarının bulunmaması halinde senedin özel belge niteliğinde olacağı, dosyada mevcut suça konu bonolar incelendiğinde, bonolar üzerinde bulunması gereken zorunlu unsurların bulunmadığının anlaşılması karşısında; eylemin özel belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi," Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.06.2018 tarihli ve 2017/239 Esas, 2018/197 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 06.09.2018 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

4.Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2021 tarihli ve 2020/1133 Esas, 2021/111 Karar sayılı kararı ile sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği; hakkında beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir.

1.Sanığın kendisini... olarak tanıtıp ...köyünde katılan ...'tan pazarlıkla 3 adet büyük baş hayvanı 8.500,00 TL'ye satın aldığı, 2.000,00 TL peşin ödediği, geriye kalan 6.500,00 TL için de suça konu senetlerden birini... adıyla imzalayıp verdiği, daha sonra ...köyünde katılan ...'ın yanına gittiği ve 2 adet büyük baş havyan için 5.000,00 TL karşılığında anlaştığı, ...'a da 1400,00 TL nakit verdiği, geri kalan miktar için yine... adına 3.600,00 TL bedelli senet düzenleyip verdiği,...ve ...’ın yaptıkları araştırmada... adında birinin olmadığını tespit ettikleri, suça konu senetlerden birinde keşide tarihinin olmadığı diğerinde de hamil adının olmadığı bu itibarla özel belge niteliğinde oldukları belirlenmiştir.

2.Sanık, 10.12.2013 tarihli duruşmada üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir.

3.Katılanlar...ve ...'ın aşamalardaki anlatımları istikrarlıdır.

4.Sanığın eşi ve olay anında sanığın yanında olan tanık ...nın her aşamada beyanları tespit olunmuştur.

5.Mahkemece, suça konu belgelerin duruşmada incelendiği, özellik ve unsurlarının tutanağa geçirildiği belirlenmiş olup belge asıllarının dosyada mevcut olması karşısında Heyet tarafından yapılan gözlemde her iki senedin de aldatıcılık niteliğinin bulunduğu tespit edilmiştir.

6.Sanığın güncel adlî sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak denetlenmiştir. IV. GEREKÇE

1.Sanığın ikrarı, katılanların istikrarlı anlatımları, tanık beyanları, suça konu senetler üzerinde yapılan inceleme ve tüm dosya kapsamı itibarıyla sanığın eylemi sabit olmakla, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2021 tarihli ve 2020/1133 Esas, 2021/111 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.12.2023 tarihinde karar verildi.