4. Ceza Dairesi

sanıklar ..., ...,

...

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- Sanıklar ... ve ... hakkında yaralama ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, sanıklar ... ve ...’in tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

B- Diğer hükümlere yönelik temyizlere gelince; Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanık ... hakkında tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından kurulan hükümlerde, sanık ...’un, diğer sanıklar ... ve ... ile birlikte katılan ... ’in işyerine gittikleri, çıkan tartışmada sanık ...’un taşıma ruhsatlı 9 mm çapındaki tabancasını katılanlar ... ve ...’a doğrultup, ... isimli şahsı kastederek “onu bulmak için gerekirse sizi vururum” dediği, olay yerine katılan ... ve orada çalışan işçilerin gelmesi üzerine, tabancayla bir el ateş ederek olay yerinden uzaklaşmak şeklinde gerçekleşen eyleminin, hukuki anlamda tek fiil olduğu ve tek fiil ile hem silahlı tehdit hem de genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçunun meydana geldiği,

TCK'nın 44. maddesi gereğince daha ağır cezayı gerektiren silahlı tehdit suçundan cezalandırılması ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca aynı Kanunun 170/1-c bendinde tanımlanan suçtan da hükümlülük kararı verilmesi,

2.Sanık ...'un, katılan ...’in kendisine hakaret etiğini savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi üzerinde durulup, TCK’nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin sanık lehine uygulanma olanağının tartışılmaması, ./.. .2.

3.Sanıklar ... ve ... hakkında tehdit, sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet, sanık ... hakkında kasten yaralama ve mahkemenin kabulüne göre genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından kurulan hükümlerden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCK’nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1.fıkrası ile CMK’nın 231/5. madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562. maddesinin 2. fıkrası ile de CMK’nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii, sanıklar ..., ... ve ...’un temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.