4. Ceza Dairesi

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca 9.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanıklar ... ve ...'nun temyiz istemleri, yalnızca kararı temyiz etme iradesinden ibarettir.

2.O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, sanıkların ruhsatsız inşaa ettikleri kabul edilen binanın büyüklüğüne, kapladığı alana, tavuk kümesi olarak ticari amaçla kullanılmasına ve tüm dosya kapsamına göre alt sınırdan ayrılarak teşdiden ceza verilmesi gerekirken eksik cezaya hükmedilmesi usul ve yasaya uygun görülmediğinden kararın bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir.

Sanıkların, sanıklardan ...'ya ait araziye ruhsat almadan tavuk kümesi yapmak suretiyle imar kirliliğine neden olma suçunu işledikleri iddia ve kabul olunmuştur.

A. Sanıklar ...

ve ... ile O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanıkların savunmaları, 12.06.2015 tarihli yapı tatil zaptı, 22.06.2015 tarihli encümen kararı, olay yeri tespit tutanağı, basit kroki, 24.03.2016 tarihli bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde; sanıkların atılı suçu işlediklerinin sabit olduğuna ve cezaların tayinine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla sanıklar ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Hükümden sonra 18 Mayıs 2018 tarihinde 30425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16 ncı maddesi uyarınca imar kirliliğine neden olma suçu yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu,

2.Sanıkların temyizden sonra 03.01.2019 havale tarihli dilekçe ile sundukları Yapı Kayıt Belgesinin usule uygun olup olmadığı ilgili bakanlıktan ve yapı kayıt belgesinin ruhsata aykırı yapının tamamını kapsayıp kapsamadığı ilgili belediyeden sorularak sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluk bulunduğu, Belirlendiğinden karar bu yönleriyle hukuka aykırı görülmüştür.

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanıklar ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.12.2023 tarihinde karar verildi.