12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı İlk Derece Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkikinin davacı – ipotek veren taşınmaz maliki ... Dış Tic. İnş. Tur. İth. İhr. San. ve Tic. A.Ş. tarafından istenmesi üzerine (Dairemizin 19.06.2023 tarihli geri çevirme kararı sonrası, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nin 19.09.2023 tarihli ek kararı ile davacı ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti.'nin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verildiği ve işbu kararın temyiz edilmediği anlaşılmakla) bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü : Temyiz incelemesinin murafaalı yapılmasına işin ivediliği ve niteliği nedeniyle 5311 Sayılı Kanunla değişik İİK'nin 366. maddesi hükmü uygun bulunmadığından bu yöndeki isteğin reddine oy birliği ile karar verildikten sonra işin esası incelendi:

Alacaklı banka tarafından borçlular aleyhine başlatılan ipoteğe dayalı ilamlı takipte, asıl dosyada, borçlu - ipotek veren taşınmaz maliki ... Dış Tic. İnş. Tur. İth. İhr. San. ve Tic. A.Ş. ve birleşen dosyada da borçlu ... ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından icra emri ve takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurulduğu, mahkemece; asıl ve birleşen davanın ayrı ayrı reddine karar verildiği, taraflarca anılan karara karşı istinaf başvurusunda bulunulduğu ve Bölge Adliye Mahkemesince; tarafların istinaf başvurularının esastan reddine hükmedildiği, borçlular tarafından yapılan temyiz başvurusu sonrası Dairemizce dosyanın mahalline Geri Çevrilmesine karar verildiği sonrasında Bölge Adliye Mahkemesince; borçlu ... ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti.'nin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verildiği, işbu karara yönelik temyiz başvurusunda bulunulmadığı anlaşılmaktadır. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun "Temyiz yoluna başvurma ve incelenmesi "başlıklı 364. maddesinin 2. fıkrasında, "Yukarıda belirtilen kararlara karşı temyiz yoluna başvurma ve incelenmesi Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre yapılır." hükmüne yer verilmiştir. 6100 sayılı HMK'nın 366/1. maddesinde ise; “Bu Kanunun istinaf yolu ile ilgili 343 ila 349 ve 352 nci maddeleri hükümleri, temyizde de kıyas yoluyla uygulanır." hükmü, yine aynı Kanunun “Katılma yoluyla başvurma" başlığı altında düzenlenen 348/1. maddesinde; ‘İstinaf dilekçesi kendisine tebliğ edilen taraf, başvurma hakkı bulunmasa veya başvuru süresini geçirmiş olsa bile, vereceği cevap dilekçesi ile istinaf yoluna başvurabilir. İstinaf yoluna asıl başvuran taraf, buna karşı iki hafta içinde cevap verebilir…’Hükmü yer almaktadır. Öte yandan; 02.03.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanunun 24.maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 363/1. maddesine göre; istinaf yoluna başvuru süresi, tefhim veya tebliğden itibaren on gündür.

Somut olayda; şikayetçi – borçlu, ipotek veren taşınmaz maliki ... Dış Tic. İnş. Tur. İth. İhr. San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından yasal süresine uygun olarak, 03.02.2021 tarihinde ilk derece mahkeme kararına karşı, süre tutum dilekçesi verildiği, her ne kadar aynı şirket tarafından, gerekçeli kararın tebliği sonrasında süresinde gerekçeli istinaf sebeplerinin belirtilmediği tespit olunsa da, 03.02.2021 tarihli süre tutum dilekçesinde açıkça ‘aleyhimize olan işbu kararın eksik inceleme sonucu verildiği, dolayısı ile usul ve yasaya aykırı olduğu kanaatindeyiz…’ ifadelerine yer verilmekle gerekçe gösterdiklerinin açık olduğu, kaldı ki şikayetçi ipotek veren borçlu şirket tarafından katılma yolu ile de aynı tarihte istinaf başvurusunda bulunulduğu görülmektedir.

O halde, Bölge Adliye Mahkemesince şikayetçi borçlu ipotek veren şirketin istinaf başvurusunun kamu düzeni gereği inceleme yapılarak esas hakkında hüküm kurulması gerekirken, şikayetçinin katılma yolu ile istinaf başvurusunda bulunamayacağı gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddi şeklinde hüküm tesisi isabetsizdir.

Kabule göre de; inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu, kamu düzenine aykırılık da bulunmadığı gerekçesine dayanılarak istinaf başvurusunun esastan red kararı verilmesi de doğru görülmemiştir.